ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದ 60 ಲಕ್ಷ ಮತದಾರರಲ್ಲಿ 22 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮತದಾರರನ್ನು ಅರ್ಹರೆಂದು ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು. ನಂತರ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಶುರು ವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾನೂನಿನ ಕುಣಿಕೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೈಬಿಟ್ಟ ಮತದಾರರ ಹೆಸರನ್ನು ಮತಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸುವುದು.
ಹದ್ದಿನ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆ ಸರ್ಪವು ವಿಲವಿಲನೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ, ಆಪತ್ತಿನ ಆವೇಶ ದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಂದ ಉಗ್ರವಾದ ವಿಷವನ್ನು ಕಾರಿತು. ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಆ ಹಾಲಾಹಲದ ವಿಷದ ಹನಿಗಳು, ಕೆಳಗೆ ಸೇವಕನು ತೆರೆದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಲಿನೊಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಕರಗಿಹೋದವು! ಈ ಅನಾಹುತವು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಹದ್ದಿಗಾಗಲಿ, ಹಾವಿಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೇವಕನಿಗಾಗಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ
ಸ್ವಾಯತ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿರುವ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ಪರವಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರಾಗಲಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಇದೀಗ ಆಡಳಿತ-ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರ ನಡುವಿನ ವಾಕ್ಸಮರ ತಾರಕಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಎಸ್‌ಐಆರ್ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಲೇಪನ ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ತಂತ್ರವನ್ನು ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದೆ.
ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಮುಖ ಅಂದರೆ ಅದು ರಂಗಾಯಣ ರಘು ಮಾತ್ರ. ಇನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಸೀರಿಯಲ್ ಮುಖಗಳೇ. ಹಾಗಂತ ಈ ಚಿತ್ರ ಯಾವುದಾದರೂ ಗಿಮಿಕ್ ಮಾಡಿತಾ? ವಿಶೇಷ ಮಾದರಿಯ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿತಾ? ಕಾಂಟ್ರವರ್ಸಿ ಮೂಲಕ ಸುದ್ದಿಯಾಯ್ತಾ? ಉಹುಂ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಚಿತ್ರದ ಟ್ರೇಲರ್ ಆಗಲೀ ಹಾಡಾಗಲೀ, ಸಿನಿಮಾ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಮುನ್ನವೇ ಹಿಟ್ ಆಗಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಎಳೆತಂದಿತಾ? ಅದೂ ಇಲ್ಲ.
ಜಾನ್ ಅಲೆನ್ ಪೌಲೋಸ್ ಅವರ ‘ಮ್ಯಾಥಮ್ಯಾಟಿಕ್ಸ್ ಆಂಡ್ ಹ್ಯೂಮರ್’ (1980) ಗಣಿತ ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಯದ ನಡುವಿನ ಅಂತರಂಗ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಶೋಧಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿ. ಗಣಿತವೆಂದರೆ ನೀರಸ ಸೂತ್ರಗಳು, ಕಠಿಣ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಈ ಕೃತಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌಲೋಸ್ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಜೋಕ್ ಮತ್ತು ಗಣಿತದ ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರಮೇಯ (ಥಿಯರಮ್) ಒಂದೇ ಬಗೆಯ ಬೌದ್ಧಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.
ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕೃಷಿ, ಮೀನುಗಾರಿಕೆ, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ, ಮಳೆಯ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟರೆ, ಹವಾಮಾನದ ತಲೆ ತಿರುಗಿದರೆ ಕೃಷಿಯೂ ಗೋವಿಂದ! ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಛಾಯೆ ಬೇರೆ. ಇಂತಿರ್ಪ ದೇಶದ ಬಂಬಾಲಿ ಎಂಬ ಕುಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುರುಕಲು ಗುಡಿಸಲು. ಒಂದೇ ಕೋಣೆಯ ಆ ಗುಡಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಹತ್ತು ಜನರ ವಾಸ. ನಿತ್ಯ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದೃಷ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಊಟ.
ರಾಬರ್ಟ್ ಪ್ರೊವಿನ್ ಬರೆದ Laughter: A Scientific Investigation ಪುಸ್ತಕವು ಮನುಷ್ಯನ ನಗುವಿನ ಹಿಂದಿರುವ ವಿಕಸನೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಕೃತಿ. ನಗು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಪ್ರಬಲ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಂದು ಪ್ರೊವಿನ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಒಂಬತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವ ಈ ಮಹಾಪರ್ವವು ನವದುರ್ಗೆಯರ ಆರಾಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾನವನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿರುವ ನವವಿಧ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣ ವಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕೇವಲ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಾಧನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಆದಿಶಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಗೌರವಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಚಿತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ಒಂಥರಾ ಪ್ಲೆಸೆಂಟ್ ಸರ್‌ಪ್ರೈಸ್. ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ವೈಭವದ ದಿನಗಳು ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬಂತೆ ಜನ ತಂಡೋಪ ತಂಡವಾಗಿ ಬಂದು ಸಂಸಾರ ಸಮೇತ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬರ್ತಾ ಇದ್ರು. ಈಗ ಅದೇ ಹಳ್ಳಿ ಜನ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದಷ್ಟೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ.
ಮಕ್ಕಳಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ದೊಡ್ಡವರಿಗೂ ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಿದ್ದದ್ದು ಆರಂಭಿಕ ‘ಅನಾರ್’ ಮಾತ್ರ. ಅನಾರ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನ ತಿಜೋರಿ ಯಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ನಮಗೆ ಆರನೆಯಲ್ಲೋ ಏಳನೆಯಲ್ಲೋ ಹಿಂದೀ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತ ಕಥೆ.
ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಒಂದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮತಗಳಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಯಾದ ಸರಕಾರದ ಆಚೆಗೆ, ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪ್ರಭಾವಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅದೃಶ್ಯ ಜಾಲ ವನ್ನೇ ‘ಡೀಪ್ ಸ್ಟೇಟ್’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚುನಾವಣೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಸರಕಾರಗಳು ಬದಲಾಗು ತ್ತವೆ, ನಾಯಕರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಒಳಗೇ ಬೇರೂರಿರುವ ಈ ರಹಸ್ಯ ಅಧಿಕಾರ ಕೇಂದ್ರವು ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗದೆ ತನ್ನದೇ ಅಜೆಂಡಾವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲ ತಿರುಳು.
ವಿಮಾನ ಮೇಲೇರುವಾಗ ಹಾಗೂ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವಾಗ ಒಳಗಡೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕರತ್ತ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಾಯಿಸಬೇಕು, ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಚಿತ್ರಗಳು ನೋಡಲು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕ ಜನ ಆತಂಕಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಜಪದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ನಾಮಜಪ ಮಾಡಲು ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಹಾಗೇ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ತಮ್ಮಿಷ್ಟದ ದೇವರ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಅಂತೂ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಎಡಗೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ.
‘ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮೇಲಿನ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ದಾಳಿ’ ಎನ್ನುವ ಬೆದರುಬೊಂಬೆಯನ್ನು ತೋರುವ ಇವರ ಇತಿಹಾಸ ಅತ್ಯಂತ ಬೀಭತ್ಸ ಬಹುನರರಾಕ್ಷಸ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದೆ. ಕರುನಾಡಿನ ಹಾಲುಗಲ್ಲದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳಿಟ್ಟರೂ ಕಚ್ಚಲು ಬಾರದ ಜನಪರ, ಜೀವಪರ, ಬಹುತ್ವಪರ ಇತ್ಯಾದಿ ಪರಪರ ಎನ್ನುವ ಭಾವಜೀವಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಏನನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ‘ಅ ಆ ಇ ಈ’ ಸಹ ಇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇವರ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಕುರಿತು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಹಿತದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸೋಣ!
ಸ್ಮಾರ್ಟ್ʼಫೋನ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟೆಕ್ ಪಾಕ್ ನಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯ ಅಂಗಡಿಕಟ್ಟೆಯವರೆಗೂ ತಲುಪಿರುವು ದರಿಂದ, ಈ ಹೋಲಿಕೆ ಯಾವುದೇ ವಯಸ್ಸು, ಊರಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಸ್ಮಾರ್ಟ್ʼಫೋನ್ ಮತ್ತು ಅಗ್ಗದ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕ್ರಾಂತಿಯು ದೇಶದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ತಲುಪಿರುವ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಯಂ-ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಸಿಯುತ್ತಿರುವುದು, ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿ ಆವರಿಸಿರುವ ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋಲಿಕೆಯ ಬಲೆ’ (Social Comparison Trap).
ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟಾಗೋರ್‌ರ ಸಹೋದರಿಯ ಮಗಳು, ಪ್ರಖರ ವಾಗ್ಮಿ, ಸಾಹಿತಿ ಹಾಗೂ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಮನೋಭಾವದ ಸರಳಾದೇವಿ ಚೌಧುರಾಣಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗಿದ್ದ ಸಂಬಂಧವು ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ, ಗಾಢವಾದ ಹಾಗೂ ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾದ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸರಳಾದೇವಿ, ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟಾಗೋರ್‌ರ ಸಹೋದರಿ ಸ್ವರ್ಣಕುಮಾರಿ ದೇವಿಯವರ ಪುತ್ರಿ.
ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಜೀವನ ಯಾನವೂ ಅರಣ್ಯ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ದಸರೆಯ ಅಂಬಾ ರಿಯನ್ನು ಹೊರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದದ್ದಲ್ಲ, ಚಿನ್ನದ ಅಂಬಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುವ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ, ವಾದ್ಯ ಗಳ ನಾದ, ಪೊಲೀಸ್ ಬಂದೋಬಸ್ತ್, ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಚಟುವ ಟಿಕೆಗಳು, ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕರ ಬೆಳಕಿನ ಉಪಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ಸವದ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆಯೂ ಆನೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಾಷೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಡಗಿರುವುದು ಆಡಳಿತ ಕಚೇರಿಗಳಗಲಿ ಅಥವಾ ವಿದ್ವಾಂಸರ ವಿದ್ವತ್ ಗೋಷ್ಠಿ ಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಬೆವರು ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಅದ್ಭುತ ಚೈತನ್ಯ. ಮಾನವ ಸಮಾಜದ ಉಗಮದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ವಯೋಜಿತ ವಿನ್ಯಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ಬೇಡ್ತಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ನದಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಅಲ್ಲ, ಅದು ಕಾಡು, ಮಣ್ಣು, ಮೀನು, ಕೀಟ, ಪಕ್ಷಿ, ಪ್ರಾಣಿ, ಸಸ್ಯ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಜೀವನಾಡಿ. ಇದೇ ಆತಂಕ ಈಗ ಅಘನಾಶಿನಿ-ವೇದಾವತಿ ಯೋಜನೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಮೈಸೂರಿನ ಅಧಿದೇವತೆ, ಸಪ್ತಮಾತೃಕೆಯರಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯವಳು. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಪ್ರಬಲವಾದ ದೇವತೆ. ಚಾಮುಂಡಿ ಎಂದೊಡನೆ ಈಕೆ ಶಿಷ್ಟ ಪುರಾಣದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶಕ್ತಿದೇವತೆ. ಆದಿಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ದುಷ್ಟ ಶಿಕ್ಷಕಿ- ಶಿಷ್ಟರಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ ಮಹಿಷ ನನ್ನು ಕೊಂದು, ಲೋಕ ಕಂಟಕರಾಗಿದ್ದ ಚಂಡ-ಮುಂಡರೆಂಬ ರಕ್ಕಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ‘ಚಾಮುಂಡಿ’ ಯಾಗಿದ್ದಾಳೆಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಭಾಷಣದ ಶಕ್ತಿ ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನಗಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಕೇಳುವವನ್ನು ಯೋಚಿಸು ವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಶದ ಅಪ್ರತಿಮ ನಾಯಕ ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ನೆಹರುರವರನ್ನು ಸಹ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮಾತಿನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಆದರೆ ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
