About Us Advertise with us Be a Reporter E-Paper

ಅಂಕಣಗಳು

ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಮಗನೇ !

ಈ ಘಟನೆ  ನಡೆದದ್ದು. ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತರ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಜ್ಜಿಯೊಬ್ಬರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಗ-ಸೊಸೆ-ಮೊಮ್ಮಗ ಎರಡು ಕೋಣೆಯ ಫ್ಯ್ಲಾಟೊಂದರಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ವೃದ್ಧೆಗೆ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿ.

ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಸಂಸಾರಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆಯರ ಮಧ್ಯೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಮಗ ತಾಯಿಗೆ ಅಮ್ಮಾ! ನನ್ನ ಮಗನೂ ದೊಡ್ಡವನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಫ್ಯ್ಲಾಟಿನಲ್ಲಿರುವುದು ಎರಡೇ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಗಳು. ಅದು ನಮಗೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ನೀನೇಕೆ ಸೇರಬಾರದು? ನಾವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ ಎಂದರು. ತಾಯಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೂ ಕಾಯದೆ, ಅಂದೇ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು.  ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಒಂಟಿತನ! ಸದಾ ಸಂಸಾರದ ನೆನಪು! ಆದರೆ ಕಳೆದೊಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಗ-ಸೊಸೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ.

 ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆಕೆಗೆ ನಿದ್ದೆಯೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಎದ್ದು ಶತಪಥ ಹಾಕಿದರು. ನೀರು ಕುಡಿದರು. ಒಂದಷ್ಟು ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಗೋಡೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ಯಾಲೆಂಡರನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲೊಂದು ತಾರೀಖನ್ನು ಗುರುತು ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಯ್ಯೋ! ಹಾಳು ಮರವೆಯೇ! ಇಂದು ವಿಶೇಷ  ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಮಗನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಫೋನಿನ ಗಂಟೆ ಬಾರಿಸಿತು. ನಂತರ ಮಗ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಏನಮ್ಮಾ! ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೇಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಿರಿ? ನಿದ್ದೆಯನ್ನೇಕೆ ಕೆಡಿಸಿದಿರಿ? ಎಂದು ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕೇಳಿದರು.

ಆಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಏನಿಲ್ಲ ಮಗೂ! ಇಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಹೆರಿಗೆ ನೋವುಂಟಾಗಿತ್ತು. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರು ಬಹಳ ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿದೆ, ತಾಯಿ-ಮಗು ಇಬ್ಬರಲ್ಲೊಬ್ಬರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ತಾಯಿ, ತಾನು ಸತ್ತರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ.  ಉಳಿಸಿರೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ತಾಯಿ ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದರು.

 ಸಾವು-ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗು ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಗೋ ಏನೋ ಬದುಕುಳಿದರು. ಇಂದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ನಿನಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದರು. ಮಗ ಮತ್ತೂ ಬೇಸರದ ದನಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರೋ ಹೆಂಗಸು ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೆರಿಗೆ ನೋವು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದನ್ನೂ, ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದು ನನ್ನ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದಿರಾ? ಎಂದು ಸಿಡುಕಿದರು.

ಆಗ ತಾಯಿ ಅಂದು  ಸಾವು-ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದ ಮಹಿಳೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಅದು ನಾನೇ ಕಣೋ! ಏನು ಮಾಡಲಿ? ವಯಸ್ಸಾಯಿತು, ಮರೆವು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ನೆನಪೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದರ ನೆನಪಾಯಿತು. ಇಂದು ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ! ಶುಭಾಶಯಗಳಪ್ಪಾ! ದೇವರು ನಿನ್ನನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ಸುಖವಾಗಿಟ್ಟಿರಲಿ. ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ. ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ, ಮಗೂ! ಎಂದು ಫೋನ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟರು.

ಅದಾದ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ  ಮಗನಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಎದ್ದು ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆದು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ! ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದ!

ಈ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಘಟನೆಯನ್ನು ಜೈನಗುರುಗಳಾದ ಪೂಜ್ಯಪಾದ ಆಚಾರ್ಯ ಶ್ರೀಮದ್ ವಿಜಯ ರತ್ನಸುಂದರ ಸೂರೀಶ್ವರ್ಜೀ ಮಹಾರಾಜರು ‘ದೋ ಕದಮ್ ವಿಸ್ಮರಣ್ ಸೆ ಸ್ಮರಣ್ ಕೀ ರ್ಓ’ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಅದನ್ನು ‘ಮರೆವೆಯಿಂದ ಅರಿವಿನೆಡೆಗೆ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ’ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಾನುವಾದ ಮಾಡಿದವರು ನೆಲಮಂಗಲ ವಿಶ್ವನಾಥರು. ಪೂಜ್ಯ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮಗಳು.

Tags

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Language
Close