About Us Advertise with us Be a Reporter E-Paper

ಅಂಕಣಗಳು

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಹಮ್ಮೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಗಾಳಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ?

- ಎಸ್. ಷಡಕ್ಷರಿ

ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಘಟನೆಯೊಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ. ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಲಾರಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಲಾರಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತುಂಬಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ರೈಲು ಸೇತುವೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದಿತು. ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲುಗಡೆ ಕೆಳಗಡೆ ವಾಹನಗಳು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೇತುವೆಯ ಅಗಲವೂ ಕಡಿಮೆ, ಎತ್ತರವೂ ಕಡಿಮೆ. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ಚಾಲಕ ಲಾರಿಯನ್ನು ಸೇತುವೆಯ ಕೆಳಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಲಾರಿ ಸೇತುವೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು. ಹಿಂದಕ್ಕೂ ಹೋಗುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಮುಂದಕ್ಕೂ ಹೋಗುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಚಾಲಕನ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾದವು. ಲಾರಿಯ ಹಿಂದುಗಡೆ ಮತ್ತು ಮುಂದುಗಡೆ, ಸೇತುವೆಯ ಎರಡೂ ಕಡೆ ವಾಹನಗಳ ಸಾಲುಸಾಲು ನಿಂತವು. ಲಾರಿ ಹೊರಬರದೆ ಮತ್ತಾವ ವಾಹನವೂ ಸೇತುವೆಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಹೋಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸಮಸ್ಯೆ ಸರಕಾರದವರ ಬಂತು. ಎಲ್ಲ ಇಲಾಖೆಯವರೂ ಬಂದರು. ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಲಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ವಿಧಾನಗಳ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಲಾರಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ, ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಎತ್ತರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನೋಡಲು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರೆಲ್ಲ ಸೇರಿದ್ದರು. ‘ಸೇತುವೆಯ ವಿನ್ಯಾಸವೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲ’, ‘ಚಾಲಕ ಮೂರ್ಖತನದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ’ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದ ಶಾಲೆಯೊಂದರ ಗಂಟೆ ಬಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ನಿಂತುಕೊಂಡರು. ಅವರಿಗೂ ಕುತೂಹಲ. ಒಬ್ಬ ಬಾಲಕ, ತಂಡದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ಕಂಡ, ಲಾರಿಯನ್ನು ಮಾಡದೆ ಹೊರತೆಗೆಯುವ ಒಂದು ಉಪಾಯ ನನಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲೇ ಎಂದ.

ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಅವನತ್ತ ತಿರಸ್ಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿಬೀರಿ ತಲೆಹರಟೆ ಮಾಡಬೇಡ, ಹೋಗಿ ಆಟವಾಡಿಕೋ ಎಂದರು. ಬಾಲಕ ಮತ್ತೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ! ನಿಮಗೆ ಸೂಕ್ತ ಕಂಡರೆ ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಿಡಿ ಎಂದ. ಅವನ ಧೈರ್ಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ‘ನಿನ್ನ ಉಪಾಯವೇನು ಬೊಗಳು’ ಎಂದರು. ಬಾಲಕ ಲಾರಿಯ ಚಕ್ರಗಳು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಅಡಿಯಷ್ಟು ಇವೆ. ಅದರಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಲಾರಿಯ ಎತ್ತರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಲಾರಿ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ ಎಂದ. ಬಾಲಕನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಬೆಕ್ಕಸ ಬೆರಗಾದರು. ಇದು ನಮಗೇಕೆ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಲಾರಿಯ ಚಕ್ರಗಳ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಹೇಳಿದರು.

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಲಾರಿಯ ಎತ್ತರ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಲಾರಿಯ ತುತ್ತತುದಿಗೂ ಸೇತುವೆಯ ಕೆಳಭಾಗಕ್ಕೂ ಏಳೆಂಟು ಅಂಗುಲ ಜಾಗ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಲಾರಿಯನ್ನು ಚಾಲನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಲಾರಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು. ಸಮಸ್ಯೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು. ತಂಡದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಆ ಬಾಲಕರಿಗೆಲ್ಲ ಚಾಕೊಲೆಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ

ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯಕಾರಣ ‘ನಾನು ದೊಡ್ಡವನು’ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯ ಟೋಪಿಯನ್ನು ನಾವೇ ನಮ್ಮ ತಲೆಗೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಅಥವಾ ‘ನನ್ನ ಪದತಲದಲ್ಲಿ ಜನಬಲವಿದೆ, ಧನಬಲವಿದೆ’ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಭಾವನೆಗಳ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ. ಬದುಕಿನ ಬಾಗಿಲ ಮೂಲಕ ಎತ್ತರದ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು, ದಪ್ಪದ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಒಳ-ಹೊರ ಬರಲಾಗದೆ ತಳಮಳಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟರೆ ಬದುಕಿನ ಬಾಗಿಲ ಮೂಲಕ ಸರಾಗವಾಗಿ ಹೋಗಬಹುದು. ಲಾರಿಯ ಚಕ್ರದ ತೆಗೆದಾಗ ಅದರ ಎತ್ತರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಅದು ಸರಾಗವಾಗಿ ದಾಟಿದಂತೆ ನಾವೂ ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ದಾಟಬಹುದು. ಲಾರಿಯ ಚಕ್ರದ ಗಾಳಿ ತೆಗೆಯುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು, ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ! ನಮ್ಮ ಅಹಮ್ಮೂ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರಿಯ ಗಾಳಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?

Tags

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Language
Close