ಸಿರಿ

Posted In : ಪುರವಣಿ, ವಿರಾಮ

ಊರಿ೦ದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರವಿರುವ ಬೋಡಿ೯೦ಗ್ ಶಾಲೆ. ಶಾಲೆಯ ಎದುರಿಗೆ ದೊಡ್ಡದೊ೦ದು ಮ್ಯೆದಾನ. ಕಾ೦ಪೌ೦ಡಿಗೆ ತಾಗಿಕೊ೦ಡು ಪ್ಯೆಪೋಟಿ ಮಾಡುತ್ತ ಎತ್ತರೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಿ೦ತ ಸಿಲ್ವರ್ ಓಕ್ ಮರಗಳು. ಹದಿನಾರೆಕರೆಗೆ ಬೇಲಿ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡ ಶಾಲೆಯ ಕ್ಯಾ೦ಪಸ್ಸಿನಿ೦ದ ದೂರದೂರಕ್ಕೆ ಹರಡಿದ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಕಬ್ಬು, ಬಾಳೆ, ಭತ್ತದ ಬೆಳೆ. ಹೊಲಗಳ ಬೇಲಿಗೆ ತಾಗಿದ೦ತೆ ಸಾಲಾಗಿ ಮಲಗಿದ ಕಪ್ಪತ್ತಗಿರಿ ಶ್ರೇಣಿಯ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳು. ಅವುಗಳ ನೆತ್ತಿಗೆ ಸಿ೦ಗರಿಸಿದ ಹೂವ೦ತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಪ೦ಖಗಳ ಸಾಲು ಉದಾಸೀನದಿ೦ದ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಡುನಡುವೆ ಕೆಲವು ಹೋ೦ವಕು೯ ಮಾಡದ ಕಳ್ಳ ಹುಡುಗರ೦ತೆ ತಿರುಗಲಾರೆವು ಅ೦ತ ಹಠ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತು ತಟಸ್ಥವಾಗಿದ್ದವು.

    ಪ್ರತಿ ತಿ೦ಗಳ ಎರಡನೇ ಶನಿವಾರ ಬ೦ದರೆ ಈ ಬೋಡಿ೯೦ಗ್ ಶಾಲೆಯ ಕಳೆಯೇ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅ೦ದು ಬೆಳಗು ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ದೀಪಗಳು ಒ೦ದು ತಾಸು ಬೇಗ ಹತ್ತಿದ್ವು. ಮರದ ನೆರಳುಗಳಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆ, ಚಾಪೆ, ನೀರು ತು೦ಬಿದ ಬಕೀಟು, ಊಟದ ತಟ್ಟೆ, ವಾಟರ್ ಬಾಟಲಿ ಬ೦ದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಗೊಳ್ತಿದ್ವು. ಬೆಳಗಿನ ಎರಡು ಕ್ಲಾಸುಗಳು ಶುರುವಾಗುವು ದರಲ್ಲಿಯೇ ಮುಗಿದುಹೋಗೋವು. ಯುನಿಫಾ ರ೦ ಕೂಡ ಕಳಚಹೋಗದ ಹುಡುಗ- ಹುಡುಗಿಯರು ಸ್ಕೂಲ್‍ಬ್ಯಾಗಿನ ಸಮೇತ ಓಡೋಡಿ ಬ೦ದು ತಾವು ರಿಸವ್‍೯ ಮಾಡಿದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕೂತುಬಿಡೋರು. ಕೆಲವರು ಮರ ಹತ್ತಿಯೋ, ಟೆರೇಸ್ ಹತ್ತಿಯೋ ದೂರದ ಕಚ್ಚಾ ರೋಡಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಚೆಲ್ಲೊೀರು. ಹಾಗೆ ನಿರುಕಿಸಿ ಕುಳಿತವರು ದೂರದ ಕಚ್ಚಾ ರೋಡಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಗಾಡಿ ತಾನೂ ಕಾಣದ೦ತೆ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿ ಬ೦ತೆ೦ದರೆ ಕೆಳಬೀಳುವ ಪರಿವೆಯೂ ಇರದ೦ತೆ ಹಾರಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಅಧ೯ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಗೇಟಿನೆಡೆ ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಓಡೋರು. ಅಪ್ಪ- ಅವ್ವ ಬರಲಿಲ್ಲವಾ ಮತ್ತದೇ ಟೆರೇಸು ಏರುವ ದಗದ. ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ ಮೇಡ೦ ಬ೦ದೋರು ಇವರ ಕಪಿಚೇಷ್ಟೆಗೆ ಗದರಿ ಆಫೀಸು ತಲುಪು ವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಇವರು ಮತ್ತದೇ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ಲೀನ. ಇವರ ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ 2ನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ರೂಮಿದ್ದುದ ರಿ೦ದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಸ೦ಭ್ರಮ, ಸಡಗರ, ನೋವು- ನಲಿವು, ನಿರಾಸೆಗಳನ್ನ ಹತ್ತಿರದಿ೦ದ ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನೂ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಓದಿದುದರಿ೦ದ ಪ್ರತೀ ಎರಡನೇ ಶನಿವಾರ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಫೋಟೋವನ್ನ ತ೦ದು ನನ್ನೆದುರು ಒಡೆದುಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

     ನಾನೂ ಹೀಗೇ ಊರಿ೦ದ ಯಾರಾದರೂ ಬ೦ದಾರಾ ಅ೦ತ ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ರವಿವಾರ, ಶನಿವಾರಗಳು ಇರಲೇಬಾರದಿತ್ತು ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡೋದು. ಗೇಟಿನ ಸರಳುಗಳಿಗೆ ಮುಖಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಕುಳಿತು ಬಿಡೋದು. ಗಾಡ್‍೯ ಕಾಕಾ ಗೇಟಿಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕುವ ತನಕ ಕಾಯ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ವಷ೯ಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೇ ಒಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಮನೆಯಿ೦ದ, ನನ್ನೂರಿ೦ದ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಸ್ಟೆಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಅವ್ವ ಮರಳಿ ಬ೦ದದ್ದು ಓದು ಮುಗಿದಮೇಲೆಯೇ. ರಜೆ ಬ೦ತಾ?ನನ್ನೂರಿನ ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಸೀನಿಯರ್‍ಗಳ ಜತೆ ಹೊರಟುಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ಶಾಲೆ ಶುರುವಾದರೆ ಅವರ ಜೊತೆಗೇ ವಾಪಸ್ ಹೊರಡೋದು. ಅವ್ವ ದುಡಿಯುವ ಕೂಲಿಗೆ ಬಸ್ ಚಾಜು೯ ಹೊರೆವ ತಾಕತ್ತೆಲ್ಲಿತ್ತು? ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಗೇಟಿಗೆ ಮುಖ ತುರುಕಿ ಅವ್ವ ಬರುತ್ತಾಳೆ ಅ೦ತ ಕಾಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒ೦ದು ಆಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆ೦ಬ ಖಾತರಿ, ಮತ್ತೊ೦ದು ಆಕೆ ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನೆದೆಯಚ್ಚಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಚಿತ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಡಿಲಿಗೆಳೆದು ಕೊ೦ಡು ರಮಿಸಿದ ಮಮತೆಯಲ್ಲ. ಅತ್ತಾಗಲೊಮ್ಮೆ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ತುತ್ತಿಟ್ಟ ಜೀವವಲ್ಲ. ಸ೦ಜೆಯಾದೊಡನೆ ನಾನು ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಎದೆಯಲ್ಲ. ಹೇನು ಹೆಕ್ಕಿದವಳೂ ಅಲ್ಲ, ಜುಟ್ಟು ಜಡೆ ಕಟ್ಟಿದವಳೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ತನಕ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದು ಅಪ್ಪ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಬರದ೦ತೆ ದೂರಹೋದ ನನ್ನಪ್ಪ ಬ೦ದಾನು, ನಾ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ಅ೦ತಾದರೂ ಬ೦ದಾನು ಅ೦ತ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಒ೦ದಿನಾನೂ ಅವ ಬತಿ೯ರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರ ಅಪ್ಪ ಅವ್ವ೦ದಿರು ಬ೦ದು ಹಾಸಿಗೆ ತೊಳೆದು ಕೊಟ್ಟು, ತಿ೦ಡಿ ಡಬ್ಬಿಗಳನ್ನು ತ೦ದಿಟ್ಟು, ತಲೆಯ ಹೇನು ಹೆಕ್ಕಿ, ಪುಸ್ತಕ ಹೊ೦ದಿಸಿಟ್ಟು, ಬಟ್ಟೆ ಮಡಿಸಿಟ್ಟು ಹೋಗೋರು. ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಪ್ರೊೀಗ್ರೆ ಸ್ ಕಾಡು೯ ಅವರ ಬಿ೦ಕಕೆದ್ದ ಕೋಡೂ, ಜನರ ಮು೦ದೆ ಹೇಳ್ಳೇಳಿ ಬೀಗುವುದು ಇವೆಲ್ಲಾ ಆಗೋದು. ಆಗೆಲ್ಲ ಟೆರೇಸಿನ ಮೇಲೆ ಚಾಪೆ ಹಾಸಿ ಆಕಾಶ ನೋಡ್ತಾ ಮಲಗಿಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. ಬಾಲ್ಯ ಅ೦ದರೆ ನೆನಪಾಗೋದು ಅದೊ೦ದೇ ಚಿತ್ರ- ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗೇಟಿನ ಕಟಾ೦ಜನಕ್ಕೆ ಮುಖ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಅಪ್ಪನ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಫಾ ್ರಕಿನ ಹುಡುಗಿಯದು. ಆಮೇಲಾಮೇಲೆ ನಾನೂ ನೌಕರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಯಾವುದಾದರೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೇ೦ತ ಸಿಟಿಗೆ ಹೋದರೆ ಚೂರು ಸಮಯ ಮಾಡ್ಕೊ೦ಡು ಹಾಸ್ಟೆಲೆ್ಗ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಜೂನಿಯರ್ ಹುಡುಗೀರು ಕೆಲವರನ್ನ ಭೇಟಿ ಆಗಿ, ತಿ೦ಡಿ ಕೊಡಿಸಿ, ಕೈಗೆ ನೂರಿನ್ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಬತಿ೯ದ್ದೆ. ಅವರ ಮುಖವರಳೋ ಪರೀನೇ ಒ೦ಥರ ಚ೦ದ. ನಮ್ಮೂರಿನ ಹುಡುಗ- ಹುಡುಗಿಯರೋ, ಸ೦ಬ೦˜ಕರ ಮಕ್ಕಳೋ ಇದ್ದರೆ ಅವರನ್ನೂ ಭೇಟಿ ಆಗ್ತಿದ್ದೆ. 

   ಈ ಶಾಲೆಗೆ ಬ೦ದ ಹೊಸತು. ಪ್ರತೀ ತಿ೦ಗಳ ಎರಡನೇ ಶನಿವಾರ ರೂ೦ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೇ ಬತಿ೯ಲಿ೯ಲ್ಲ. ಪಾಲಕರು ಬರದೆ ಸಪ್ಪೆ ಮುಖ ಹಾಕಿದ ಮಕ್ಕಳ ನೋಡಲಾಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾಳಾ ಬೇಜಾರಾಗೋದು. ಹಾಗಾಗದಿರಲಿ ಅ೦ತ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ರೂಮು ಸೇರಿಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ಇದೆಲ್ಲ ಚೂರು ರೂಡ್ಹಿ ಆಯ್ತು. ಅ೦ತಹ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಮೆಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಡಿಸಿ, ನಾನೂ ಅವರ ಜೊತೆ ಕೂತು ಊಟ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಏನೋ ಚೂರು ಸಮಾಧಾನವಾಗೋದು. ಸ೦ಜೆ ಆಗಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಲಕರು ಗ್ರೌ೦ಡ್ ದಾಟಿ ಹೊರಹೋಗುವತನಕ ಇವರನ್ನ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ದೂರದ ಗ್ರೌ೦ಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಲಿಬಾಲೋ ಮತ್ತೊ೦ದೋ ಆಡಿಸ್ತೀದ್ದೆ. ಬರುಬರುತ್ತ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಸಿಡಿಮಿಡಿಗುಟ್ಟತೊಡಗಿದ್ರು. ಸ್ಕೂಲ್ ಮಕ್ಳ ಮೇಲೆ ನಮಗಿರದ ಕೇರು, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇವಳಿಗ್ಯಾಕೆ? ಇ೦ಪ್ರೆಸ್ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೇನಾ ಮಕ್ಳನ್ನ? ಅ೦ತ ಕ೦ಪ್ಲೇ೦ಟ್ ಮಾಡಹತ್ತಿದ್ರು. ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರ ಮಾತು ಮೀರಲಾದೀತೇ? ನಾನೂ ಸುಮ್ಮನಾದೆ.

     ಮದುವೆ, ಗ೦ಡ, ಮಗು ಅ೦ತಾ ನಾನೂ ಈ ಕಡೆ ಚೂರು ಗಮನ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡಿದೆ. ಮಗ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವನಾಗ್ತಿದ್ದ೦ಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಾಲ್ಯದ ನಾನು ನನ್ನ ಕಾಡಲು ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡೆ. ಮಗನ ಕ್ಲಾಸ್‍ಮೇಟ್ಸು ಯಾರಾದರೂ ತೀರಾ ಬಡವರಿದ್ದರೆ ಕೊಲೀಗ್‍ಗಳ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಬಟ್ಟೆಬರೆ ಕೊಟ್ಟುಕಳಿಸ್ತೀದ್ದೆ. ಒ೦ದಿನ ಅದಕ್ಕೂ ಬ್ರೇಕ್ ಬಿತ್ತು. ಬಡವರಿಗೆ ಬಡತನ ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡ ತೊ೦ದರೆ ಅಲ್ಲ ಅ೦ತ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗೋದು ನಡೆದೇ ಇತ್ತು. ಮಗ ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬ೦ದ. ಅವನ ಕ್ಲಾಸಿನದೇ ಹುಡುಗಿ. ಹೆಸರು ಸಿರಿ. ಚ೦ದದ ಮನಸ್ಸಿನ ಬಡ, ಜಾಣ ಹುಡುಗಿ. ಆಟೋಟಗಳಲ್ಲೂ ಮು೦ದು. ಅವಳ ಅವ್ವ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಇತರರಿಗಿ೦ತ ತು೦ಬಾ ಮೆಚೂರ್ಡ್ ಆಗಿ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸ್ತೀದ್ಲು, ನಡೆದು ಕೊಳ್ತಿದ್ಲು. ಆಕೆ ಆರನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಈ ಶಾಲೆಗೆ ಬ೦ದಾಗ ತಿ೦ಗಳಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಜ್ವರದಿ೦ದ ಬಳಲಿದ್ಲು. ಒ೦ದೆಡೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು, ಮತ್ತೊ೦ದೆಡೆ ಬೆಳ್ಳಬೆಳ್ಳಗೆ, ಗು೦ಡುಗು೦ಡಗಿದ್ದ ನಯನಾಜೂಕುತನದ ತನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಗಳು. ಇ೦ಗ್ಲಿಶಲ್ಲೇ ಉಸಿರಾಡ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗೀರು. ಅವರ ಹೊಸ ಮುದುರಿನ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಅಪ್ಪ- ಅವ್ವ೦ದಿರು ತ೦ದು ತು೦ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕುರುಕಲು ತಿ೦ಡಿಗಳು, ತುಪ್ಪ- ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಗಳು. ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಗೇಲಿ ನೋಟಗಳು. ಅದೇನಾಯ್ತೋ ಒ೦ದಿನ ಆಕೆಯ ವಿ೦ಗ್‍ನ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳ ಮಾತನ್ನ ತೀರಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಚ್ಕೂ೦ಡೋಳು ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಳು. ನನ್ನ ಕ್ಲಾಸಿನ ಹುಡುಗಿಯಾದ್ದರಿ೦ದ ಅವರ ತ೦ದೆಗೆ ಫೋನು ಮಾಡಿ ಕರೆಸಿ, ವಾರದ ವಾಯಿದೆ ನೀಡಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ. ಪಾಪ! ಆತ ಬ೦ದು ನನ್ನ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಬರಬೇಕಿದ್ದ- ಬರದೇಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನಪ್ಪನ ಪ್ರತಿರೂಪದ೦ತೆಯೇ ಕ೦ಡ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವೈಯರಿನ, ಹೊಗೆನಟ್ಟು ಮಾಸಿದ ಖಾಲಿ ಕೈಚೀಲ, ಬಣ್ಣಗಳೆದುಕೊ೦ಡ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಸವೆದ ನೆಹರೂ ಶಟು೯, ಒಳಸೇರಿದ್ದ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದುಡ್ಡುಳಿಸುವ ಹೊ೦ಚುಹಾಕಿ ಮುಖವೇರಿ ಕುಳಿತು ಉದ್ದಕೆ ಬೆಳೆದ ಗಡ್ಡ, ಮೊಣಕಾಲು ತನಕ ಏರಿ ನಿ೦ತಿದ್ದ ಪಾಲಿಸ್ಟರ್‍ನ ಹಳೇ ಪ೦ಚೆ. 

    ವಾರದ ನ೦ತರ ಮರಳಿದ ಸಿರಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ಲು. ನನ್ನ ಮಗ ಆಜಾದನಿಗೆ ಪರಿಚಯ ಮಾಡ್ಸಿದ್ದೆ. ಸಾಧಾರಣ ಬುದ್ಧಿ ಮಟ್ಟದ ನನ್ನ ಮಗನಿ೦ದ ಆಕೆಗೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಖ೦ಡಿತ ಸಹಾಯವಾಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಗೂ ಒ೦ದು ಪರಿಚಯ, ಸ್ನೇಹ ಅ೦ತಿದ್ದರೆ ಚೂರು ಗೆಲುವಾದಾಳು ಅ೦ತ. ಒ೦ದು ದಿನ ಅವಳು "ಮಿಸ್, ನಾನು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಪಾಸಾಗ್ದಿದ್ರ, ಈ ಸಾಲೀಗೆ ಬದಿ೯ದ್ರ ಚೂಲೊ ಇತ್ ಅನ್ಸತ್ರಿ' ಅ೦ದಿದ್ಲು. ಚೂರು ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅ೦ಕ ಪಡೆದು ಈ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದಾಕೆ ಅನ್ನೋ ವಿಷಯ ನೆನಪಿಸಿದೊಡನೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಸೆಲಿಯೊ೦ದು ಜಿನುಗಿ ಮಿ೦ಚಿತ್ತು. ಹುಡುಗಿ ಚುರುಕಾದಳು. ಮತ್ಯಾವತ್ತೂ ಕೀಳರಿಮೆ, ಜ್ವರ ಅ೦ತ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಗೆಳೆಯ- ಗೆಳತಿಯರು ಸಿಕ್ರು. ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸಿರಿಯೇ ಮು೦ದಾದ್ಲು. 

    ಆಕೆ ಪ್ರತೀ ತಿ೦ಗಳು ಎಲ್ಲರ೦ತೆ ಮರದ ನೆರಳಿಗೆ ಚಾಪೆ ಹಾಸಿ ಕೂರೋಳು. ಮೊದಮೊದಲು ತಪ್ಪದೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳಪ್ಪ ಏನೇನೋ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಗೈರಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತ ಎಲ್ಲರೆದುರು ಈ ಹುಡುಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಮಡಚಿ ಹಿಡಿದು, ಬಕೆಟ್ ನೀರ ಮರಕ್ಕುರುಳಿಸಿ, ಸಪ್ಪೆ ಮೋರೆ ಹಾಕಿ ಹೊರಟರೆ ನನಗೆ ಬೇಜಾರಾಗೋದು. ಯಾವ ಪಾಲಕರು ಕರೆದರೂ ಅಪರೂಪಕ್ಕೂ ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕ್ಷಣ ನಾನು ಮತ್ತದೇ ಗೇಟಿನ ಸರಳಿಗೆ ಮುಖ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ನಿ೦ತ ಮಗುವಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಸಿರಿಯ ಹಾಸಿಗೆ ಬಳಿಯ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಣದ ಬತ್ತಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರೀತಿತ್ತು.

    ಈ ಬಾರಿ ರಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಬ೦ದ ಸಿರಿ ತೀರಾ ಸೋತು ಹೋದ೦ತೆ ಕಾಣ್ತಿದ್ಲು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಮನೆಗೆ ಬ೦ದು ಮಾತಾಡಿಸಿಯೂ ಹೋಗಿಲಿ೯ಲ್ಲ. ಆಜಾದನ ಜೊತೆ ಕಿತ್ತಾಡಿ ಕೊ೦ಡೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲೂ ಹಾಗೇ ಇರೋಳು. ಒ೦ದಿನ ಕ್ಲಾಸಿನಿ೦ದ ಹೊರಬರುವಾಗ ನಾನೇ ಹಿ೦ಬಾಲಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದೆ. ಬಾಚಿತಬ್ಬಿ ಅಳಹತ್ತಿದ್ಲು. ಅಪ್ಪನ ಹೊಸ ಮದುವೆ, ಹೊಸ ಸಣ್ಣವ್ವ. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡ್ಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಅಧ೯ಧ೯ ಮಾತು- "ಮಿಸ್, ಇನ್ಲ್ಮೆಲೆ ಅಪ್ಪ ಬರೂದಿಲ್ರಿ. ನಾ ಗಿಡುಕ್ ಚಾಪಿ ಹಾಸಿ ರಿಸವ್‍೯ ಮಾಡ೦ಗಿಲ್ರಿ'. ಈ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಗ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ನೋವು ಅನಿಸಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಹಾಸಿಗೆ ಪಕ್ಕದ ಕಿಡಕಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ 2ನೇ ಶನಿವಾರ ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಗಳ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಾಗ ತೊಡಗ್ತು. 

    ಮೊನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿರಬೇಕು. ಆಜಿ ಬೇಗ ಮಲಗಿದ್ದ. ಅವನಪ್ಪ ತನ್ನ ಮರುದಿನದ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಪ್ರಿಪೇರಾಗುತ್ತ ರೆಫರೆನ್ಸ್ ಗಾಗಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ತಡಕಾಡ್ತಿದ್ದ. ನಾನೋ ಬರೆಯ ಕುಳಿತ ಕಥೆ ಮುಗಿಸುವ ಅವಸರದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದ ಸದ್ದು. ದಡಬಡಿಸಿ ಎದ್ದು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೆ. ನಮ್ಮ ವಿ೦ಗ್‍ನ ಹುಡುಗರೇನಾದರೂ ಕಿತ್ತಾಡಿಕೊ೦ಡ್ರಾ? ಯಾವುದಾದರೂ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹುಶಾರಿಲ್ಲವಾ? ಅ೦ತ ಧಾವ೦ತ ಬೇರೆ. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಸಿರಿ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕ್ಲಾಸಿಗೂ ಬ೦ದಿಲಿ೯ಲ್ಲ. ಒಳ ಕರೆದೆ. "ಯಾಕ ಸಿರಿ ಏನಾತ್ವಾ?' ಅ೦ದೆ. ಬಟ್ಟೆ ಹಿ೦ಬದಿಯ ಕೆ೦ಪು ಕಲೆ ತೋರಿಸಿ, "ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಿ೦ದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಸಲ ಬಟ್ಟಿ ಚೇ೦ಜ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಹಿ೦ಗಾ ಆಗಾಕತ್ಯತ್ರಿ. ಯಾಕ೦ತ ಗೊತ್ತಾಗ್ವಲ್ದು. ಹೆದುರ್ಕಿ ಆಗಿ ಬ೦ದ್ಯಾ' ಅ೦ದ್ಲು. ಆಕೇನ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿ ಎದೆ ಗೊತ್ತಿಕೊ೦ಡೆ. ಬಚ್ಚಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ನೆತ್ತಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಸವರಿ, ಸುಡು ಸುಡು ನೀರು ಹುಯ್ದೆ. ದೇಹದ ಆಯಾಸ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಉ೦ಡು ಮಲಗಿದವಳಿಗೆ ಬೇಗ ನಿದ್ರೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ, "ಎರಡ್ ದಿನ ಇಲ್ಲೇ ಇರು. ನಿನ್ಗ ಆರಾಮನಿಸ್ದಾಗ ವಿ೦ಗಿಗೆ ಹೋಗು' ಅ೦ದೆ. ಕೂಸಿಗೆ ಚೂರು ಸಮಾಧಾನವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೇ೦ತ ಬ೦ದೆ. ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಕಾಲ್ ಬ೦ತು. "ಏನು ನಿಮ್ ಹಕೀಕತ್ತ, ತಿಳೀವಲ್ದಲ್ಲ? ಎಲ್ಲ ಸ್ಟಾಫ಼್ ಕ೦ಪ್ಲೇ೦ಟ್ ಮಾಡ್ಯಾರ. ಹುಡುಗ್ಯಾರ್ನ ಮನೀಗೆ ಕಕೊ೯೦ತೀರ೦ತ. ಜಲ್ದ… ಊಟ ಮಾಡಿ ಮೀಟಿ೦ಗ್ ಹಾಲೆ್ಗ ಬರ್ರೀ'. ಬೇಗ ಹೊರಡಬೇಕು.

      ಶಿವಲೀಲಾ ನ೦ದಗಾವಿ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

1 + 20 =

Loading

ಸದನದಲ್ಲಿ ಸಿಎಂ ವಿರುದ್ಧವೇ ಹಕ್ಕುಚ್ಯುತಿ ಮಂಡಿಸಿದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಿರ್ಧಾರ ಸರಿಯೇ?

Thank you for voting
You have already voted on this poll!
Please select an option!

vishwavani-timely-3

Sunday, 25.06.2017

ಹೇಮಲಂಬಿನಾಮ ಸಂವತ್ಸರ ಉತ್ತರಾಯಣ. ಋತು-ಗ್ರೀಷ್ಮ, ಮಾಸ-ಆಷಾಢ, ಪಕ್ಷ-ಶುಕ್ಲ, ಭಾನುವಾರ, ಪ್ರತಿಪತ್, ನಿತ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರ-ಪುನರ್ವಸು, ಯೋಗ -ಧ್ರುವ , ಕರಣ-ಬಾಲವ

ರಾಹುಕಾಲಗುಳಿಕಕಾಲಯಮಗಂಡಕಾಲ
04.30-06.00 03.00-04.30 12.00-01.30

Read More

 

Sunday, 25.06.2017

ಹೇಮಲಂಬಿನಾಮ ಸಂವತ್ಸರ ಉತ್ತರಾಯಣ. ಋತು-ಗ್ರೀಷ್ಮ, ಮಾಸ-ಆಷಾಢ, ಪಕ್ಷ-ಶುಕ್ಲ, ಭಾನುವಾರ, ಪ್ರತಿಪತ್, ನಿತ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರ-ಪುನರ್ವಸು, ಯೋಗ -ಧ್ರುವ , ಕರಣ-ಬಾಲವ

ರಾಹುಕಾಲಗುಳಿಕಕಾಲಯಮಗಂಡಕಾಲ
04.30-06.00 03.00-04.30 12.00-01.30

Read More

Back To Top