About Us Advertise with us Be a Reporter E-Paper

ಅಂಕಣಗಳು

ಮಲಬಾರ್ ಬಂಡಾಯ ಸ್ವಾತಂತ್ಯ ಚಳವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತೇ?

ಇತಿಹಾಸ: ರಂಗರಾಜ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ

26th September 1925: Moplah prisoners go to trial at Calicut on the Malabar Coast in India’s south-western state of Kerala, charged with agitation against British Rule in India. (Photo by Topical Press Agency/Getty Images)

ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಆಂದೋಲನದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಚಳವಳಿಗಳು ಹುದುಗಿವೆ. ‘ಮಲಬಾರ್ ಬಂಡಾಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಘಟನೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಗಾಂಽಜಿಯವರು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಖಿಲಾ-ತ್ ಚಳವಳಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ಖಿಲಾ-ತ್ ಚಳವಳಿಯು ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿನ ಖಲೀ-ರನ್ನು ಅವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಚಳವಳಿಯು ಭಾರತೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಅಖಿಲ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಗುರುತನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

ಖಿಲಾ-ತ್ ಚಳವಳಿಯು ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಪ್ರಬಲಗೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಆದತೆ ಇಂಥ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಬರುವ ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಖೇದಕರ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಇದು ಭಾರತದ ಒಳಹೊರಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ತಾಣಗಳ ರಚನೆಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು ಎನ್ನುವುದಂತೂ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ದುರಂತ.

ಮಲಬಾರ್ ಬಂಡಾಯದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಖಿಲಾ-ತ್ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ.  ಇಟಲಿ ಹಾಗೂ ಬಲ್ಕನ್ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಟರ್ಕಿಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಇದು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಜರ್ಮನಿಯ ಪರವಾಗಿ ಯುದ್ಧರಂಗಕ್ಕೆ ಟರ್ಕಿಯ ಪ್ರವೇಶವು ಭಾರತೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಇಬ್ಬಂದಿಗೀಡುಮಾಡಿತು. ಅವರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅಭಿಮಾನವು ಖಲೀ-ನೆನಿಸಿರುವ ಟರ್ಕಿಯ ಸುಲ್ತಾನನ ಕಡೆಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಅಡಿಯಾಳುಗಳಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು. ಅವರ ಧರ್ಮಸಂಕಟವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಲಾಯ್ಡ ಜಾರ್ಜ್, ಮಿತ್ರಕೂಟವು ಟರ್ಕಿಯು ಏಷ್ಯಾ ಮೈನರ್ ಹಾಗೂ ಥ್ರೇಸ್ ಭಾಗದ ತುರ್ಕ ಜನಾಂಗೀಯರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಪದ್ಭರಿತ ಹಾಗೂ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ತಡೆಯುವುದೆಂದು ೦೫/೦೧/೧೯೧೮ರಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಇದು, ಭಾರತೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ, ಏನೇ ಆದರೂ ಟರ್ಕಿಯ ಭೂಭಾಗದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಚ್ಯುತಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ಆದರೆ ನಂತರ ನಡೆದಿದ್ದೇ ಬೇರೆ. ಥ್ರೇಸ್ ಅನ್ನು ಗ್ರೀಸ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಟರ್ಕಿಯ ಏಷ್ಯಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಹಾಗೂ -ನ್ಸ ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಟರ್ಕಿ ತನ್ನ ನೆಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸುಲ್ತಾನನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾವುದೇ ಅಽಕಾರವೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಇದು ವಂಚನೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಭಾರತೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರು 1919ರ ವರ್ಷವಿಡೀ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರಾದರೂ ಇದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ಇದೇ ವೇಳೆಗೆ ಮುಸ್ತ- ಕೆಮಾಲ್ ಪಾಶಾ ಎಂಬ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕನೊಬ್ಬ ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಖಲೀ-ನ ದುರ್ಬಲ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದ ಮತ್ತು ಹೊಸ, ಪ್ರಬಲ ಟರ್ಕಿಯನ್ನು ಆಧುನಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ನೆಲಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ. ಖಲೀ- ಅರಬ್ ಜಗತ್ತಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕ ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯವೇ. ಇಂಥ ಅರಬೀಯತೆಯಿಂದ ದೇಶವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಮೌಲ್ವಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುಗಳ ಸೆರೆಯಿಂದ ದೇಶವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಆತ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ. ೧೮೩೮ರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದ ಅರಬ್ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜಮಾಲುದ್ದೀನ್ ಅ-ಘನಿ ಎಂಬಾತನ ಸಹಾಯವೂ ಈತನಿಗೆ ದೊರಕಿತು.

ಟರ್ಕಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಖಲೀ-ನ ನೆರವಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಆಘಾ ಖಾನ್ ಎಂಬಾತನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ಆಘಾ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಮೀ ಅಲಿ ಕೆಮಾಲ್ ಪಾಶಾನ ಬಳಿ ತೆರಳಿ ಖಲೀ- ಅಬ್ದುಲ್ ಮಜೀದನನ್ನು ಉಳಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಕೆಮಾಲ್ ಅವರನ್ನು ಅವಹೇಳನ ಮಾಡಿದ. ಭಾರತದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜನೀತಿಯ ಆಧಾರಸ್ತಂಭಗಳಾಗಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಟರ್ಕಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆ ಮಾಡಲು ಬಂದಿರುವುದು ದುರದೃಷ್ಟಕರವೆಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿದ. ಆತ ಈ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಂಡವಾಳ ಬಯಲುಮಾಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಅಽಕೃತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ತೆಗೆದ ಹಾಗೂ ಟರ್ಕಿಯನ್ನು ಒಂದು ಜಾತ್ಯತೀತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದ.

ಬಂಗಾಳದ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಟರ್ಕಿ ವಿರೋ¢ü ನೀತಿಗಳು ಬ್ರಿಟೀಷರ ವಿರುದ್ಧ ಮುಸ್ಲಿಮರಲ್ಲಿ ಹಗೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದವು. ಮುಸ್ಲಿಂ ತುಷ್ಟೀಕರಣಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಭಾವಿಸಿತು. ಲೀಗ್ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರದಿzಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅದರ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಅದೇ ಭಾರತೀಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಏಕೈಕ ಪ್ರತಿನಿಽ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿತು. ಟರ್ಕಿಯತ್ತ ತಮ್ಮ ನೀತಿಯನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ 1920ರ ವೇಳೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇದು ಖಿಲಾ-ತ್ ಚಳವಳಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಗಾಂಽಜಿಯವರ ಬೆಂಬಲದಿಂದಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇದು ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೇ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಗಾಂಽಜಿ ಖಿಲಾ-ತ್ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರುವುದಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.

ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಕೇರಳದ ಮಲಬಾರ್ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂದೋಳನವು ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಈ ನಾಡಿನ ಖಿಲಾ-ತ್ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೃಗವು ಹತ್ಯೆಮಾಡುವುದು, ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವುದು ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದರಂಥ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿತು. ಇದು ಇಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ಎಂದೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದಂಥ, ಎಂದೂ ಅರ್ಹರಾಗಿರದಂಥ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ತುತ್ತುಮಾಡಿತು. ಈ ನರಮೇಧ ಅದೆಷ್ಟೋ ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು, ವಿಚ್ಛಿದ್ರವಾದ ದೇಗುಲಗಳನ್ನು, ಲೂಟಿಗೊಳಗಾದ ಹಾಗೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿತು. ಮಹಿಳೆಯರು ಎಣಿಸಲಾಗದ ಹಾಗೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಕ್ರೌರ್ಯಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾದರು.

1921ರ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಹಲವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಇತರರು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಕ್ರೌರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲದೇ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸರಕಾರ ಇದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಪೆನ್ಶನ್ ಕೂಡ ನೀಡಿತು! ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳು, ಘಟನೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಈ ಮಾತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವು. ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು.

ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲೇ ನಾವು ಇದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಇದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಈ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿದೆ.

ರಾಜ್ಯದ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರದ ತದನಂತರದ ಸರಕಾರಗಳು 1921ರ ನರಮೇಧದ ಘಟನೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದವು ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಈ ಇತಿಹಾಸದ ಪಾಠಗಳು ತಾರತಮ್ಯಯುತವಾಗಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲದೇ ಪುನಃ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತಿರುಚಲಾಯಿತು ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳಬಹುದು. ಇದೀಗ ಈ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ.

ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧವೆಂದೂ ಕೋಮುದಳ್ಳುರಿಯಲ್ಲವೆಂದೂ ಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಇತಿಹಾಸ ತಜ್ಞರು ಮಾಡುತ್ತವೇ ಬಂದಿzರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಾವು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಬಂಡಾಯವೆಂದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳು ಅರಬ್ಬಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಧರ್ಮಾಂಧರ ಒಂದು ಗುಂಪಾಗಿದ್ದು 8ನೇ ಅಥವಾ 9ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಲಬಾರ್ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಇವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತಾಂಧವಾದದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕುಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿರುವ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಇವರದ್ದು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದ ಅವಽಯಲ್ಲಿ ೩೫ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೋಮುದಳ್ಳುರಿಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದುದು ನಡೆದಿದ್ದು ೧೯೨೧ರಲ್ಲಿ.

ಮಲಬಾರ್ ಬಂಡಾಯ (ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಬಂಡಾಯ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ). ಇದು  1921ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಮಲಬಾರ್ ಪ್ರಾಂತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಹಾಗೂ ಹಿಂದೂಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ. 19ನೇ ಶತಮಾನದಾದ್ಯಂತ ನಡೆದ ಇದು ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದ ಆದಿಭಾಗದವರೆಗೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.      ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಬಂಡಾಯವೆಂಬುದು ಗುಜರಾತ್ ಘಟನೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರಾಯಶಃ ೧೦ ಪಟ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ. ಇತಿಹಾಸತಜ್ಞರು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಯಭಾರಿಗಳು, ಚಲನಚಿತ್ರಕಾರರು, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಹೋರಾಟ ಎಂಬಂತೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರುರಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿzರೆ. ಇದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಇದನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟವೆಂಬಂತೆ ಆಚರಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿzರೆ! ಕೇರಳದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವಾಲಯವು ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಯ ೪೩ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಕೈಯ್ಯ ಇದ್ದು ಆ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅವಹೇಳನಗೈಯ್ಯುತ್ತ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೂಡ ರಚನೆ ಮಾಡಿದೆ. ಮಲಬಾರ್ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವ ಈ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ದುರದೃಷ್ಟ ಬೇರಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.  ದುರಂತಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಅದರಲ್ಲಿ ಜೀವಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇಸರದಾಯಕವೇ. ಆದರೆ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಿರುಚುವುದಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಬೇಸರ ತರುತ್ತದೆ.

ನವೆಂರ್ಬ ೨೧, ೧೯೨೧ ರಂದು ೯೩ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗೂಡ್ಸ ವ್ಯಾಗನ್ ಕೇರಳದ ತಿರೂರಿನಿಂದ ಪೊಡನೂರ್ ಜಂಕ್ಷನ್ನಿಗೆ ಬಂತು. ಇದು ಸುಮಾರು ೭೦ ಶವಗಳನ್ನು ಹೊರಕ್ಕೆಸೆಯಿತು. ಇವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಲಬಾರ್ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ರೈತರ ಶವಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಕಿಟಕಿಗಳಿಲ್ಲದ ಗೂಡ್ಸ ವ್ಯಾಗನ್ನುಗಳಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರು ಇಲ್ಲದೇ ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಜೈಲಿಗೆ ಇವರನ್ನು ಸಾಗಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ತುವ್ವೂರಿನ ಈ ಘಟನೆಯ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿರುವ ಬಾವಿಯು ತುವ್ವೂರು ಹಾಗೂ ಕರುವರಕುಂಡುಗಳ ನಡುವಿನ ಬೋಳುಗುಡ್ಡಗಳ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿದೆ. ನೆರೆಯ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಚೆಂಬ್ರಾಸೆರಿ ತಂಗಳ್ ಅವರ ೪,೦೦೦ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಸಮ್ಮೇಳನವು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಮರವೊಂದರ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ತಂಗಳ್ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ೪೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅವರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಮೂರು ಜನರನ್ನು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ೩೪ ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು 2 ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳನ್ನು (ಹಿಂದೂಗಳ ಜೊತೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು) ಬಂಡೆಗಲ್ಲಿನಿಂದ ೧೫ ಅಡಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಬಾವಿಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಸಣ್ಣ ಮರವಿತ್ತು. ಹಿಂಸ್ರಕರಬ್ಬ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ದುರ್ದೈವಿ ಬಂಽಗಳ ತಲೆಕಡಿದು ಅವರನ್ನುಬಾವಿಗೆ ಎಸೆದ. ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ಎರಡನೇ ದಿನವೂ ಕೂಡ ಬಾವಿಯೊಳಗಿನಿಂದ ಕೆಲವು ದುರ್ದೈವಿಗಳ ಧ್ವನಿ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಇ. ರಾಮ ಮೆನನ್ ಬಿ.ಎ. ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆರ್ಯ ಸಮಾಜದ ಮಿಶನರಿ ಪಂಡಿತ್ ರಿಷಿ ರಾಮ್ ಬಂದಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಆ ದಾರುಣವಾದ ದೃಶ್ಯ ರಾಚುವಂತಿತ್ತು. ಬಾವಿಯ ತಳದಲ್ಲಿ ಮೂಳೆಗಳೇ ತುಂಬಿದ್ದು ೩೦ ತಲೆಬುರುಡೆಗಳನ್ನು ಅವರು ಎಣಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು.

 ಈ ಘಟನೆಯ ಕುರಿತು ‘ಯಂಗ್ ಇಂಡಿಯಾ’ದಲ್ಲಿ ಲೇಖನ ಬರೆದ ಗಾಂಽಜಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಹಿಂಸಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದು ವಿಜಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತುಳಿಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಎಂದರು. ಆದರೆ  ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ವಾತ್ಸಲ್ಯವೂ ಇರದಿದ್ದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಮಾತ್ರ ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಬರ್ಬರ ಎಂದು ಕರೆದರು. ೨೯ನೇ ನ. ೧೯೨೧ರ ‘ನ್ಯೂ ಇಂಡಿಯಾ’ದಲ್ಲಿ ಮಲಬಾರ್ ವಿಷಾದ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ  ಡಾ. ಅನ್ನಿ ಬೆಸೆಂಟ್ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ದಾಖಲಿಸಿzರೆ:

 ‘ಗಾಂಽಜಿ ತಮ್ಮ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಸಪ್ರೇಮ ಸಹೋದರರಾದ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಹಾಗೂ ಶೌಕತ್ ಅಲಿಯವರ ಬೋಧನೆಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡಿದ ಘೋರ ನರಕಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರನ್ನು ಮಲರ್ಬಾ ಪ್ರಾಂತಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಗಾಂಽಜಿಯವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಘೋಷಿಸಿ ಸ್ವರಾಜ್ಯದ ಘೋಷಣೆ ಮಂಡಿಸಿರುವ ದಿನವಾದ ಆಗಸ್ಟ ೧, ೧೯೨೧ರಂದು ಇಲ್ಲಿ ಖಿಲಾ-ತ್ ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಾಪನೆಗೊಂಡಿದೆ. ಅದೇ ದಿನದಂದು ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳು ಪೊಲಿಸ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು. ಆ ದಿನಾಂಕದ ನಂತರ ಸಾವಿರಾರು ನಿಷೇಽತ ಯುದ್ಧದ ಚಾಕುಗಳು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡವು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಆಗಸ್ಟ ೨೦ರಂದು ಬಂಡಾಯ ಶುರುವಾಯಿತು. ಖಿಲಾ-ತ್ ಬಾವುಟಗಳನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹಾರಿಸಲಾಯಿತು. ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಕ್ರೌರ್ಯವು ತಿರುಗಿದ್ದು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಸರಕಾರದ ಮೇಲಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಹಿಂದೂಗಳ ಮೇಲೆ.’

ಮೌಲಾನಾ ಮೋದಿನಿ ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈಯ್ಯುವುದು ಹಾಗೂ ಲೂಟಿ ಮಾಡುವುದು ‘ಮಿಲಿಟರಿ ಅಗತ್ಯ’ವೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ೧೯೨೩ರ ಖಿಲಾ-ತ್ ಸಮ್ಮೇಳನದ ವಾರ್ಷಿಕ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಶೌಕತ್ ಅಲಿ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು. ಅವರ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಹಿಂದೂಗಳು ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಇದೀಗ ಮುಗಿದ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟರು!

Tags

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Language
Close