Rangaswamy Mookanahalli Column: ಬೆರೆಯದ ಬದುಕು: ನಿಮ್ಮೊಡನಿದ್ದೂ ನಿಮ್ಮಂತಾಗದೆ !

ವಿಶ್ವರಂಗ

ಕಳೆದ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಭಾರತೀಯ ರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಮೇರಿಕಾ, ಐರ್ಲೆಂಡ್, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಅಮೇರಿಕಾ, ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ರೇಸಿಸಂ ಇನ್ನೊಂದು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ. ಐರ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಅಸಹನೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಅವರ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳು ಐದಾರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಅಂಶ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ರೇಸಿಸಂ ಕಾರಣ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಭಾರತೀಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿದಿದೆ. ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಖುದ್ದು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರೆಸಿಡೆಂಟ್ ಭಾರತೀಯರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿ ಯಾದಲ್ಲಿ ಇಮಿಗ್ರೇಷನ್ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಗೋ ಬ್ಯಾಕ್ ಟು ಇಂಡಿಯಾ ಎನ್ನುವುದು ಚಳುವಳಿ ರೂಪ ಪಡೆದು ಕೊಂಡಿದೆ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಆಕ್ರೋಶ ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಭಾರತೀಯರು ಏಕೆ ಹೋದರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದರೆ ತಿಳಿಯುವುದು ಅಂದಿಗೂ, ಇಂದಿಗೂ ಈ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಜ್ಞರ, ನಿಪುಣ ಕೌಶಲ ಹೊಂದಿರುವ ಕೆಲಸಗಾರರ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎನ್ನುವುದು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Rangaswamy Mookanahally Column: ಗಣಪನ ಮೂರ್ತಿ ಹಿಂದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸೈಕಾಲಜಿ !

ಅವರು ತಮ್ಮ ವಲಸೆ ನಿಯಮವನ್ನು ಅಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಭದ್ರ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಇಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿತ್ತು, ಹೀಗಾಗಿ ವಲಸೆಗೆ ಸರಿಯೆಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಾನೂನು ಸಹ ರೂಪಗೊಂಡಿತು. ಇವತ್ತು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅವರಿಗೆ ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ಅಸಹನೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಹೊರಹೋಗಿ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಅಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನೂ ಇವರ ದೇಶದ ಸಹವಾಸ ಬೇಡ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತರೆ ಆ ದೇಶಗಳು ಕೂಡ ಕುಸಿತ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅರಿವು ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿದ್ದೂ ಈ ರೀತಿಯ ಹುಯಿಲು ಏಕೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನೋಡೋಣ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮೊದಲಿಗೆ ಭಾರತೀಯರ ವೇತನ ಅಲ್ಲಿನ ದೇಶದ ಅವರೇಜ್ ವೇತನಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ.

ಸ್ಥಳೀಯರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಜೀವನ ಇವರದಾಗಿದೆ. ಅವರು ಯೋಚಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ಮನೆ, ಕಾರು ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ವರ್ಗದ ವಲಸಿಗರು ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ, ಮೆಡಿಕಲ್ ಇನ್ನಿತರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದರೆ, ಅಷ್ಟೊಂದು ವಿದ್ಯಾವಂತರಲ್ಲದ ಭಾರತೀಯರು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇದು ಸಹಜವಾಗೇ ಸ್ಥಳೀಯರ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗಿಂತ ಸಬಲರಾಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲೂ ಭಾರತೀಯರು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಲಾಬಿ ಮಾಡುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅಂಶ ಕೂಡ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ಕೆರಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದವರು ಬದುಕು ಭದ್ರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನೋಡಿ ಸಹಜವಾಗೇ ದ್ವೇಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇವರು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆಗೆ ಮದ್ದಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ಅವರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಾಂಪಿಟೆಂಟ್ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ವಲಸಿಗರು ಪ್ರಬಲರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ನುರಿತ ಕೆಲಸಗಾರರ ಕೊರತೆಯಿದೆ.

ಅಲ್ಲಿನ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ಓದಲು ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯರು ಕೆಲಸ ಕಸಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಕೂಗು ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಕೂಗು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೇಷನ್ - ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅದುಮಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆಕ್ರೋಶ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿದೆ. ಜರ್ಮನಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಹೀಗೆ ಯೂರೋಪಿನ ಬಹಳಷ್ಟು ದೇಶಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಕ್ಕೆ ಜೈ ಎನ್ನುತ್ತಿವೆ. ‌

ಇವಿಷ್ಟು ನಾವು ಅವರ ತಪ್ಪುಗಳು, ಸುಮ್ಮನೆ ದ್ವೇಷ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣಗಳು. ಅವು ಕೇವಲ ಕಾರಣವಲ್ಲದೆ ನಿಜವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಾವು? ಭಾರತೀಯರು ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷ ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿ ಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುವ ಭಾರತೀಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು. ಅಲ್ಲಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿನ ನೆಲ ಜಲವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ಬಿಳಿಯರು, ಅವರಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು, ಅವರು ಬದುಕುವ ರೀತಿನೀತಿಯನ್ನು ಅಣಕಿಸುವುದು, ಸರಿಯಿಲ್ಲವೆಂದು ದೂಷಿಸುವುದು ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಅಮೇರಿಕಾ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ದೀಪಾವಳಿಯಂದು ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆದು ಬಹಳಷ್ಟು ಗಲಾಟೆ ಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸರಕಾರ ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆದ ಮನೆಯವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ 3 ಲಕ್ಷ ಡಾಲರ್ ದಂಡವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದೆ. ತೆಲುಗು ಚಿತ್ರವೊಂದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯರು ಆಡಿದ ಹುಚ್ಚಾಟ ಕಂಡು ಎಂತವರಿಗೂ ಬೇಸರ ಬರುತ್ತದೆ.

ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಕಿರುಚುವುದು, ಕಟೌಟ್ ಮೇಲೆ ಹಾಲು ಸುರಿಯುವುದು, ಲಜ್ಜೆಗೆಟ್ಟು ಮೈಮರೆತು ಹೇಗೆಂದರೆ ಹಾಗೆ ನರ್ತಿಸುವುದು, ಒಂದೇ ಎರಡೇ, ಸ್ಥಳೀಯರು ಈ ಹುಚ್ಚಾಟವನ್ನು ಏಕೆ ಸಹಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಹೆಚ್ಚುವರಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಅಹಮಿಕೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ನಮ್ಮದೆಲ್ಲವೂ ಸರಿ, ಅವರದೆ ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವ ಧೋರಣೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗೃಹಪ್ರವೇಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಲು ಹಾಕಿದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ ದಳದವರನ್ನು ಕರೆಸಿದ ಘಟನೆ ಕೂಡ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನಡೆದಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಮತ್ತು ಕೆನಡಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿಗಳ ಕೆಟ್ಟ ನಡತೆಯಿಂದ, ಭಾರತೀಯ ವಲಸಿಗರು ಎಂದರೆ ಅಸಹ್ಯ ಎನ್ನುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಗೆದ್ದಾಗ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ ಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದು ಕೂಡ ಸ್ಥಳೀಯರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ, ನಾವು ಮಾತ್ರ, ಇಲ್ಲಿನ ಒಂದು ವರ್ಗದ ಜನ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಗೆದ್ದರೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರೆ ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಿಲ್ಲದೆ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನೆಲದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಭಾರತದ ಗೆಲುವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಸರಿ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಪೌರತ್ವ ಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿನ ಸವಲತ್ತುಗಳು ಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿನ ವೇತನ ಬೇಕು.

ಆಟದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಭಾರತ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು, ಜೈಕಾರ ಹಾಕಬೇಕು, ಇದ್ಯಾವ ಸೀಮೆ ನ್ಯಾಯ? ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚೆ ಪಂಚೆ ಉಡುವುದು, ಪೇಟ ಶಲ್ಯ ಧರಿಸುವುದು, ನಾವು ಭಾರತೀಯರು, ಕನ್ನಡಿಗರು ಎಂದು ಹುಸಿ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಿಂದೇಳುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ಕೆರಳಿಸದೆ ಇದ್ದೀತೆ? ಕನ್ನಡದ ಮೇಲೆ, ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದು ಏಕೆ? ಇಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಕಚ್ಚೆ ಪಂಚೆ ಉಡದವರು, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಬರ್ಮುಡಾ ಚಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತ, ಇಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿಲು ದೂಳಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸದಾ ಗೊಣಗಾಡುತ್ತಾ ಇರುವ ಜನರಿಗೆ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಾಷೆ ಪ್ರೀತಿ, ದೇಶ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಇಷ್ಟೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜನ, ಸ್ಥಳೀಯರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ಕಾಣಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಭಾರತೀಯರ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲು ಹೋಗು ವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತ ಎಂದಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ವಿಡಿಯೋ ಒಂದು ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ದಂಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕಸವನ್ನು ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ನದಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವದು. ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಉಡುಗೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ದೂರದ ಮಾತು. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚೆ ಪಂಚೆ ಉಡುವುದು, ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಓಡಾಡುತ್ತ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿ ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು ಎನ್ನುವ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಜೆನ್ ಜಿ ಕಂಟೆಟ್ ಕ್ರಿಯೇಟರ್‌ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ನೀವು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡಿಗರಾದರೆ ಇಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ನಾಡು ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹು ದಲ್ಲ? ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೀವೇನೋ ವಿಶಿಷ್ಟ ಎಂದು ಪ್ರೂವ್ ಮಾಡುವುದೇನಿದೆ? ಅದು ನೀವು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವಮಾನ. ಇದರ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಕೂಡ ಇವರಿಗಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಡೆ ಇರಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಕಳೆದ 30/40 ವರ್ಷದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.

ಹೊಸ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಾವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಹಾವಭಾವ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಹೇಗೂ ಬದುಕು ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಇವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟದ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಏಪ್ರಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಹಲ್ಗಾಮ್ ದಾಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯಂತೆ ನಾಮಕಾವಸ್ಥೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಭಾರತ ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಭಾರತೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಮಟ್ಟದ ದ್ವೇಷ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿದರು.

ಸರಿಯಾಗಿ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಿ ಎಂದರು. ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯ ಕಿರಾನಾ ಹಿಲ್ಸ್ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಬೇಸ್. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಡೆದರೆ ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಸಿಟ್ಟು? ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರು ಕೂಡ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದ ಅಮೆರಿಕಾದ ಬೇಸ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಭಾರತ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದೆ. ನೂರಾರು ಜನ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸೈನಿಕರು ಸತ್ತಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.‌

ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅಣು ಬಾಂಬ್ ಹೊಂದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದರ ನಿಯಂತ್ರಣ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೈಲಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾವಾಗ ಭಾರತ ನೇರವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿತೋ ಅದು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಲಾಭ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಅಮೇರಿಕಾ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಸಹ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಿರುವ ಭಾರತ ಸರಕಾರವನ್ನು ಟ್ರಂಪ್ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ದ್ವೇಷ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಬಲವಾದ ಕಾರಣ.

ಭಾರತ ತಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದು, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು, ಬೇಡವೆಂದರೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ನೇರ ಮತ್ತು ಅಮೇರಿಕಾ ಮೇಲೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿರುವುದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಅದಕ್ಕೆ ನುಂಗಲಾಗದ ತುತ್ತಾಗಿದೆ. ಭಾರತವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದೆ ಅದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.

ಅಮೇರಿಕಾ, ಕೆನಡಾ, ಐರ್ಲೆಂಡ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಗಳು ಭಾರತವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನವುದು ವೇದ್ಯ. ಹಣ, ಅಧಿಕಾರದ ಆಟದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳು ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೂಡ ಪರಮ ಸತ್ಯ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕೂಡ ಅವರಂತಾಗದೆ ಇರುವ ಭಾರತೀಯರ ಜಿಡ್ಡುತನ ಕೂಡ ಈ ರೇಸಿಸಂಗೆ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದು ಎರಡು ದಶಕ ವಿದೇಶವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಅಭಿಮತ.