ಬೆಲ್ಲ, ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆ ಬಗ್ಗೆ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಬೇಡ: ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

ನೈಸರ್ಗಿಕ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಬದಲಿಯಿಂದ ಯಾರು ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಬೆಲೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಬೇಕು. ಇದು ಈಗ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಹೊಸ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸುರಕ್ಷಿತ, ಹೆಚ್ಚು ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಆಧುನಿಕ ಎಂದು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜನರು ಅದನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಹೊರಬಂದು, ಆ ಹೊಸ ಪರ್ಯಾಯದ ನಿಜವಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.

ಮೊದಲು ಉಣ್ಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಪಾಲಿಯೆಸ್ಟರ್ಂತಹ ಕೃತಕ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ನಂತರ ಬಂದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಬೇರೆ ಚಿತ್ರ ವನ್ನು ತೋರಿಸಿವೆ. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಪರಿಸರ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕೃತಕ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಟನ್ ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ಗಳು ಸಮುದ್ರಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ. 2022ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾದ ಜನರಲ್ಲಿ 77% ಮಂದಿಯ ರಕ್ತದಲ್ಲೂ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಉಣ್ಣೆಯ ನಾರುಗಳು ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಉಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಪಾಲಿಯೆಸ್ಟರ್ ನಡುವಿನ ಹೋಲಿಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಲವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Health Tips: ನಿಮ್ಮ ಡಯಟ್‌ ನಿಂದ ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ದೂರವಿಡಿ!

ಅದೇ ರೀತಿ ಬೆಲ್ಲದ ಬಳಕೆಯ ಮೇಲೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಎದ್ದವು. ಆದರೆ ಬೆಲ್ಲವು ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ 3,000 ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದಿಂದ ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಲ್ಲ ತಯಾರಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಜಟಿಲ ರಾಸಾಯನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅದೇ ರೀತಿ ಬೆಲ್ಲದ ಬಳಕೆಯ ಮೇಲೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಎದ್ದವು. ಆದರೆ ಬೆಲ್ಲವು ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡ ದಲ್ಲಿ 3,000 ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದಿಂದ ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಲ್ಲ ತಯಾರಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಜಟಿಲ ರಾಸಾಯನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕಬ್ಬಿನ ರಸವನ್ನು ಕುದಿಸಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುವವರೆಗೆ ಬೇಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಖನಿಜಾಂಶಗಳು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಬಿಳಿ ಸಕ್ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಿಹಿತನ ನೀಡುವ ಅಂಶ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಬೆಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣ, ಮ್ಯಾಗ್ನೀಷಿಯಂ, ಪೊಟ್ಯಾ ಸಿಯಂ, ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ, ಬಿ-ವಿಟಮಿನ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಆಂಟಿಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ಗಳು ಇರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಬಿಳಿ ಸಕ್ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಇವುಗಳು ಬಹುತೇಕ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊರತೆ ಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಕ್ಕರೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಬೆಲ್ಲದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಪೌಷ್ಠಿ ಕಾಂಶ ಸಂಬಂಧಿತ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಬದಲಾವಣೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಬೆಲ್ಲದ ಬಳಕೆ 1960ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 15.2 ಕಿಲೋಗ್ರಾಂ ಇತ್ತು, ಆದರೆ 2018-19ರ ವೇಳೆಗೆ ಅದು ಕೇವಲ 4.1 ಕಿಲೋಗ್ರಾಂಗೆ ಇಳಿಯಿತು. ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ರಕ್ತಹೀನತೆ (ಅನಿಮಿಯಾ) ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಆದರೆ ಅನಿಮಿಯಾಗೆ ಬೆಲ್ಲವೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಹಲವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಈ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಬೆಲ್ಲದಂತಹ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಹಾರಗಳ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಅವುಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಸ್ಕರಿತ ಮತ್ತು ರಿಫೈನ್ ಮಾಡಿದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥ ಗಳ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.

ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಟೀಕೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಪರಿಸರ ಹಾನಿ, ಆರೋಗ್ಯದ ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಲ್ಲದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆ 19ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದಲೇ ಭಾರತದ ಆಹಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಇದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಕಡಿಮೆ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದನೆ ನೀಡುವ ಸಸ್ಯಜನ್ಯ ಎಣ್ಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಆಯಿಲ್ ಪಾಮ್ ತೋಟದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 2.9 ಟನ್ ಎಣ್ಣೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು. ಅದೇ ವೇಳೆ ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ರೇಪ್ಸೀಡ್ ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿ ಹೆಕ್ಟೇರ್ಗೆ ಸರಾಸರಿ 0.7 ಟನ್ ಎಣ್ಣೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಣ್ಣೆ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆಗೆ ಇತರ ಹಲವು ಎಣ್ಣೆ ಬೆಳೆಗಳಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಜಮೀನು ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡಲಾಗುವ ಕೆಲವು ಆರೋಪಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಬಲವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೆಲ ತಜ್ಞರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಣ್ಣೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆಫ್ರಿಕಾ ಮತ್ತು ಏಷ್ಯಾದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡು ತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಬಳಸಲು ಹೈಡ್ರೋಜನೇಷನ್ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇದರಲ್ಲಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಫ್ಯಾಟ್ಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ, ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಟೊಕೊಟ್ರಿಯೆನಾಲ್ಸ್ ಎಂಬ ವಿಟಮಿನ್ ಇಯ ಒಂದು ರೂಪವಿದ್ದು, ಇದರ ಮೆದುಳಿನ ಆರೋಗ್ಯ, ಆಂಟಿಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಗುಣಗಳು, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ವಿರೋಧಿ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದ ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧಿತ ಇತಿಹಾಸವೂ ಇದೆ. 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸೋಯಾಬೀನ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆ, ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಂದು ಸಂಘಟಿತ ಅಭಿಯಾನ ನಡೆಸಿತು. ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ಅಮೆರಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಪಾಮ್ ಎಣ್ಣೆಯ ಆಮದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಆಗಿತ್ತು.

ಘಾನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನದ ಕಂಡುಹಿಡಿತಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ, 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಸ್ಯಾಚು ರೇಟೆಡ್ ಕೊಬ್ಬಿನ ವಿರುದ್ಧದ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಹಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಜೊತೆಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ರೋಗಗಳು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಎಣ್ಣೆಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯ “ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯೀಕರಣ”ದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ಆ ಅಧ್ಯಯನ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೊಳಿಸಿದ ಆಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯ ಸೇವನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.