K V Chandramouli Column: ಕಾವೇರಿ: ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಕ್ಕು ಏನು ? ಕೇಳಿದ್ದೇನು ? ಪಡೆದಿದ್ದೇನು ?

ಜಲಜಾಗೃತಿ

ಕೆ.ವಿ.ಚಂದ್ರಮೌಳಿ

ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸರಳ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸ ಲಾಗುತ್ತದೆ: ಕರ್ನಾಟಕವು ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀರನ್ನು ಬೇಡಿತು, ಕಾವೇರಿ ಜಲ ವಿವಾದಗಳ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ (ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಡಿಟಿ) ಅದಕ್ಕೆ 270 ಟಿಎಂಸಿ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ 2018ರಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು 284.75 ಟಿಎಂಸಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ವಿಶಾಲ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ವಿವರಣೆ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕರ್ನಾಟಕವು ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸಿದ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಜಲವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಚಾರ ಗಳನ್ನು ಇದು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಕರಣ ಹಲವಾರು ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯಗಳು ನದಿಗೆ ನೀಡುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ; ಒಟ್ಟು ಜಲಲಭ್ಯತೆ; 1892 ಮತ್ತು 1924ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಪರಿಣಾಮ; ತಮಿಳುನಾಡಿನ ನೀರಿನ ಬಳಕೆ; ಕರ್ನಾಟಕದ ನೀರಾವರಿ ಅಗತ್ಯ; ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯ; ಗೃಹಬಳಕೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಗತ್ಯ; ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಕೆ; ಕರ್ನಾಟಕವು ಬಿಳಿಗುಂಡ್ಲು ಬಳಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾನೂನು ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ ವಿಚಾರವಾರು ಪರಿಶೀಲನೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು ಅಥವಾ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಕೆಲವನ್ನು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಇತರ ಕೆಲವು ವಾದಗಳಿಗೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಭಾಗಶಃ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಿತು. ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಭಾಗಶಃ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅದರ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು 14.75 ಟಿಎಂಸಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: K V Chandramouli Column: ಗಾಂಧಿ ಟು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್:‌ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ

ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಗುಂಡ್ಲುವಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು 192 ಟಿಎಂಸಿ ಯಿಂದ 177.25 ಟಿಎಂಸಿಗೆ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಕರ್ನಾಟಕ ಏನು ಕೋರಿತು? ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಡಿಟಿ ಏನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು? ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿತು? ಕರ್ನಾಟಕದ ವಕೀಲರು ಏನು ಸಾಧಿಸಿದರು?

1. ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೂಲ ಬೇಡಿಕೆ 465 ಟಿಎಂಸಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತನ್ನ ತೀರ್ಪಿನ ಪ್ಯಾರಾ 389ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೇಳಿಕೆ ಕೆಳಗಿನ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿದೆ: ನೀರಾವರಿ- 408 ಟಿಎಂಸಿ. ಬೆಂಗಳೂರು ನೀರು ಪೂರೈಕೆ- 30 ಟಿಎಂಸಿ. ಬೆಂಗಳೂರು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದ ನಗರ ನೀರು ಪೂರೈಕೆ- 10 ಟಿಎಂಸಿ. ಗ್ರಾಮೀಣ ನೀರು ಪೂರೈಕೆ- 6 ಟಿಎಂಸಿ. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಳಕೆ- 4 ಟಿಎಂಸಿ. ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗಳು- ಜಲಾಶಯ ನಷ್ಟ- 6 ಟಿಎಂಸಿ.

ಉಷ್ಣ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆ- 1. ಒಟ್ಟು 465 ಟಿಎಂಸಿ. ಈ ಅಂಕಿಯನ್ನು ನಂತರದ ಮೇಲ್ಮನವಿ ವಿಚಾರಣೆ ಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ 312 ಟಿಎಂಸಿಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕು. ಸಮಕಾಲೀನ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕರ್ನಾಟಕವು ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪಿನ ವಿರುದ್ಧ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುವಾಗ 312 ಟಿಎಂಸಿ ಕೋರಿತ್ತು.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ: ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಡಿಟಿ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಕೀಲರು 465 ಟಿಎಂಸಿ ಸಮಗ್ರ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಸುಪ್ರೀಂ ಮುಂದೆಯೂ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಂಚಿಕೆ 284.75 ಟಿಎಂಸಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಈ ವ್ಯಾಜ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಫಲ್ಯವಲ್ಲ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜ್ಯವಾರು ಕೊಡುಗೆ 790 ಟಿಎಂಸಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಕಾವೇರಿ ಹರಿವಿಗೆ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯ ಗಳ ಕೊಡುಗೆಯ ಕುರಿತು ಈ ಮುಂದಿನ ಜಲವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಂದಾಜನ್ನು ಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸಿತು: ಕರ್ನಾಟಕ- 425 ಟಿಎಂಸಿ. ತಮಿಳುನಾಡು- 252 ಟಿಎಂಸಿ.

ಕೇರಳ- 113 ಟಿಎಂಸಿ. ಇವುಗಳ ಒಟ್ಟು 790 ಟಿಎಂಸಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತಮಿಳು ನಾಡು ಮಂಡಿಸಿದ ಅಂದಾಜು ಹೀಗಿತ್ತು: ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ 392 ಟಿಎಂಸಿ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ 222 ಟಿಎಂಸಿ ಮತ್ತು ಕೇರಳದಿಂದ 126 ಟಿಎಂಸಿ, ಒಟ್ಟು 740. ಕಾವೇರಿ ವಾಸ್ತವಾಂಶ ಶೋಧನಾ ಸಮಿತಿಯು ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಜಲವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಸುಮಾರು 50% ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯಲ್ಲಿ 740 ಟಿಎಂಸಿ, 75% ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯಲ್ಲಿ 670 ಟಿಎಂಸಿ ಮತ್ತು 90% ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯಲ್ಲಿ 623 ಟಿಎಂಸಿ ಎಂದು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಜಲಲಭ್ಯತೆ ಅಂದಾಜಿಸಿತು.

ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ 740 ಟಿಎಂಸಿ ಅಂಕಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯು ಡಿಟಿ 790 ಟಿಎಂಸಿ ಅಂದಾಜನ್ನು ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಜಲಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅದು 50% ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯಲ್ಲಿ 740 ಟಿಎಂಸಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಕೂಡ 740 ಟಿಎಂಸಿ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಕರ್ನಾಟಕದ 790 ಟಿಎಂಸಿ ಕೊಡುಗೆ ಅಂದಾಜನ್ನು ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ಒಟ್ಟು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಬಳಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ, ಅಂತರ್ಜಲ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ: ಕರ್ನಾಟಕದ ವಕೀಲರು 790 ಟಿಎಂಸಿಯನ್ನು ಕಾನೂನು ಬದ್ಧವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಜಲಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೊಡುಗೆಯ ಕುರಿತ ವಾದ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೇಲ್ದಂಡೆಯ ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅದರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಬಂಧ ಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾವೇರಿ ಮೇಲ್ಮೈ ನೀರಿಗೆ ಅದರ ಸೀಮಿತ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 14.75 ಟಿಎಂಸಿ ನೀಡಿತು.

ಸುಪ್ರೀಂ ತೀರ್ಪು ಮೇಲ್ದಂಡೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಶಾಲ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆಯ ವಾದಗಳಿಗೆ ಗಣನೀಯ ಪರಿಗಣನೆ ನೀಡಿದ್ದು, ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ತೀರ್ಪನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪರವಾಗಿ ಪರಿಷ್ಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು.

1. ಕರ್ನಾಟಕದ ನೀರಾವರಿ ಬೇಡಿಕೆ 408 ಟಿಎಂಸಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬೇಡಿಕೆ 408 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರಾವರಿ ಬೇಡಿಕೆ. ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶ, ಬೆಳೆ ಮಾದರಿಗಳು, ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ, ಮಳೆ, ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ನೀರಾವರಿ ದಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯು ಕರ್ನಾಟಕದ 408 ಟಿಎಂಸಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತನ್ನ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಅದು 18.85 ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಗಳಿಗೆ 250.62 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರಾವರಿ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ನಂತರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಅಂದಾಜನ್ನು ಅಸಮರ್ಥನೀಯ ವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೂಲ 408 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರಾವರಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ಅಂದಾಜನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತು.

2018ರಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ 14.75 ಟಿಎಂಸಿ ಹೆಚ್ಚಳ ನೀರಾವರಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 14.75 ಟಿಎಂಸಿ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು- ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ 10 ಟಿಎಂಸಿ; ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಕುಡಿಯುವ ಮತ್ತು ಗೃಹಬಳಕೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ 4.75 ಟಿಎಂಸಿ.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ: ಕರ್ನಾಟಕದ ವಕೀಲರು ಈ ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆ ಸಾಧಿಸು ವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸುಪ್ರೀಂ ತೀರ್ಪು ಏನೆಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ 408 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರಾವರಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಡಿಟಿ ಮುಂದೆ ವಿಫಲವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾನೂನು ವಾದವು ಅದರ ಗಣನೀಯ ನೀರಾವರಿ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ಹಿಂದುಳಿದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದಿಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು.

4. ಬೆಂಗಳೂರು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ 30 ಟಿಎಂಸಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಬೆಂಗಳೂರಿಗಾಗಿ 30 ಟಿಎಂಸಿ ಬೇಡಿಕೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶ ದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಗಮನಾರ್ಹ ಭಾಗವನ್ನು ಅಂತರ್ಜಲದಿಂದ ಪೂರೈಸಬಹುದು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿತು.

ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ 2011ರ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗೃಹಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕೇವಲ 1.85 ಟಿಎಂಸಿ ನೀಡಿತು. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ವಿಧಾನ ವನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅಸಮರ್ಥನೀಯವೆಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೇವಲ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಭೌಗೋಳಿಕ ವಾಸ್ತವಾಂಶವು ಅದರ ವ್ಯಾಪಕ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿತು.

ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದೂ ಪರಿಗಣಿಸಿತು. ಪರಿಣಾಮ, ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕುಡಿಯುವ ಮತ್ತು ಗೃಹಬಳಕೆ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 4.75 ಟಿಎಂಸಿ ನೀಡಿತು.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆ: ಇದು ಭಾಗಶಃ ಯಶಸ್ಸು. ಕರ್ನಾಟಕ ಬೇಡಿದ 30 ಟಿಎಂಸಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಕೀಲರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ಸೀಮಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ನಗರದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿದರು.

1. ನಗರ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬೇಡಿಕೆ ಕರ್ನಾಟಕವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಈ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿತ್ತು: 10 ಟಿಎಂಸಿ- ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದ ನಗರ ನೀರು ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ;

6 ಟಿಎಂಸಿ- ಗ್ರಾಮೀಣ ನೀರು ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು 4 ಟಿಎಂಸಿ- ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಳಕೆಗಾಗಿ. ಇವು 465 ಟಿಎಂಸಿ ಸಮಗ್ರ ಬೇಡಿಕೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿತು. ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ 2011ರ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗೃಹಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು 1.85 ಟಿಎಂಸಿ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿತು. ಕೋರ್ಟ್ ಈ ವಿಭಾಗಗಳಡಿ ಕೇಳಲಾದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ವೆಂದರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಗತ್ಯ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಕುಡಿಯುವ ಮತ್ತು ಗೃಹಬಳಕೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 4.75 ಟಿಎಂಸಿ ನೀಡಿದ್ದು.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆಯ ಮೌಲ್ಯ ಮಾಪನ: ಭಾಗಶಃ ಯಶಸ್ಸು. ಕರ್ನಾಟಕವು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥ ಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆಯಿತು. ಆದರೆ ಕೇಳಿದ ಒಟ್ಟು 20 ಟಿಎಂಸಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

1. ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಬಂಧಿತ ಬೇಡಿಕೆ 7 ಟಿಎಂಸಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೂಲ 465 ಟಿಎಂಸಿ ಬೇಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನವು ಸೇರಿದ್ದವು: ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜಲಾಶಯ ನಷ್ಟಕ್ಕಾಗಿ 6 ಟಿಎಂಸಿ; ಉಷ್ಣ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗಾಗಿ 1 ಟಿಎಂಸಿ. ಈ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಸೇರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ: ನಿರ್ದಿಷ್ಟ 7 ಟಿಎಂಸಿ ಬೇಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಯಶಸ್ಸು ಇಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು.

1. 1892 ಮತ್ತು 1924ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ ಕಾನೂನು ಸವಾಲು ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸ್‌ನ ಹಿಂದಿನ ಸರಕಾರಗಳ ನಡುವಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಮುಂದುವರಿದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು. ಒಪ್ಪಂದ ಗಳು ಹಳೆಯವು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಮಾನ್ಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲು ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ವಿಽಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿತು.

ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು 1892 ಮತ್ತು 1924ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸಿತು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯ ಪುನರ್ರಚನೆಯ ನಂತರ ಈ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳಿತು. ಆದರೆ 1924ರ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ 50 ವರ್ಷಗಳ ನಿಗದಿತ ಅವಧಿ ಇದ್ದು, ಅದು 1974ರಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದಿತು. ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆ: ಕರ್ನಾಟಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರದ್ದುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅಚಲವಾದ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. ಸುಪ್ರೀಂ ತೀರ್ಪು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಭಾಗಶಃ ಆದರೆ ಮಹತ್ವದ ಕಾನೂನು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ತಂದಿತು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾನೂನು ನಿಲುವಿನ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗುರುತಿಸಿತು.

8.ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾವೇರಿ ನೀರಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬಳಕೆಯು ಕರ್ನಾಟಕದ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಬಳಕೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ತಡೆಯುವ ಅಚಲ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕರ್ನಾಟಕದ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಯು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಬಳಕೆ, ನೀರಾವರಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ವಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು. ಅದು ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಾಗ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸಂಬಂಧಿತ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿತು.

ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾನೂನು ನಿಲುವಿಗೆ ಬಲವಾದ ಮಾನ್ಯತೆ ದೊರೆಯಿತು. ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿಕಾಸದೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು ಅಥವಾ ಅಂತಾರಾಜ್ಯ ನದಿಯ ಸಹಜ ಹರಿವಿನ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕು ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ತತ್ವವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತು. ಕರ್ನಾಟಕವು ಮೇಲ್ದಂಡೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಗಳನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತು.

ವಕೀಲರ ಸಾಧನೆ: ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಶಾಲ ಕಾನೂನು ವಾದಕ್ಕೆ ಗಣನೀಯ ಯಶಸ್ಸು. ಈ ತತ್ವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಂಚಿಕೆ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾ ಲಯ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ತತ್ವವು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 14.75 ಟಿಎಂಸಿ ಪಡೆಯಲು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ನೆರವಾಯಿತು.