ಕಾರ್ಗಿಲ್:‌ ಬರೀ ಗೆಲುವಲ್ಲ, ಮನೋಬಲದ ದರ್ಶನ

ವಿಜಯೋತ್ಸವ

ಶಿವನಗೌಡ ಪೊಲೀಸ್‌ ಪಾಟೀಲ್

1999 ಕಾರ್ಗಿಲ್ ವಿಜಯ ದಿವಸ್ ಜುಲೈ 26 ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಯೋಧರಿಗೆ ನಮನ. ಇದು ಭಾರತದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ದಿನ. ಯೇ ದಿಲ್ ಮಾಂಗೆ ಮೋರ್! - ಹೆಮ್ಮೆಯ ಘೋಷಣೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಜುಲೈ 26 ಬಂದಾಗ ಭಾರತದ 140 ಕೋಟಿ ಜನರ ಎದೆ ಉಬ್ಬುತ್ತದೆ. ಆ ದಿನ ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌ನ ಒಂದು ದಿನವಲ್ಲ, ಅದು ತ್ಯಾಗ, ಶೌರ್ಯ, ವಿಜಯದ ದಿನ. 1999ರ ಜುಲೈ 26ರಂದು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಕಾರ್ಗಿಲ್‌ನ ಎತ್ತರದ ಗುಡ್ಡಗಾಡುಗಳಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ನುಸುಳುಕೋರರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿತು. ಆ ವಿಜಯದ ನೆನಪಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ವಿಜಯ ದಿವಸ್ ರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಯೇ ದಿಲ್ ಮಾಂಗೆ ಮೋರ್ ಈ ಮಾತು ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ವಿಕ್ರಮ್ ಬಾತ್ರಾ ಅವರದ್ದು. 13 ಜಮ್ಮುಕಾಶ್ಮೀರ ರೈಫಲ್ಸ್‌ನ ಈ ಯುವ ಅಧಿಕಾರಿ ಗುಡ್ಡದ ತುದಿ ತಲುಪಿದಾಗ ವಾಕಿ‌ ಟಾಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಕೊನೆಯ ಮಾತು. ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ಭಯವಿಲ್ಲ, ವಿಜಯದ ಹುಚ್ಚಿತ್ತು.

ಹಾಗಾಗಿ ಜುಲೈ 26 ಕೇವಲ ದಿನವಲ್ಲ, ಅದು ಭಾರತದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ದಿನ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನ ನಮ್ಮ ಯೋಧರು - 20 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗರು - ಹಿಮಾಲಯದಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ದೇಶಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರು.

ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ, ಚಳಿಗಾಲದ ಮೋಸ: ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಎಂದರೆ ಲಡಾಖ್‌ನ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣ. ಶ್ರೀನಗರ-ಲೇಹ್ ಹೆದ್ದಾರಿ NH-1 ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹೆzರಿ ಸಿಯಾಚಿನ್ ಹಿಮನದಿಗೆ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುವ ಜೀವನಾಡಿ. 1998-99 ಚಳಿಗಾಲ ಭಾರತ-ಪಾಕ್ ನಡುವೆ ಲಾಹೋರ್ ಬಸ್ ಯಾತ್ರೆ, ಅಟಲ್-ನವಾಜ್ ಶರೀಫ್ ಸ್ನೇಹ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ‌

ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶಾಂತಿಯ ಸಂದೇಶ. ಆದರೆ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಮದಿಂದಾಗಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್‌ನ ಎತ್ತರದ ಚೌಕಿಗಳು ಖಾಲಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಭಾರತದ ಸೇನೆ ಸ್ನೇಹದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಂಬಿತ್ತು. ಆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು. ಪಾಕ್ ಸೇನೆಯ ನಾರ್ದರ್ನ್ ಲೈಟ್ ಇನೆಂಟ್ರಿ ಮತ್ತು ಮುಜಾಹಿದ್ದೀನ್ ಹೆಸರಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು 1999ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಒಳನುಗ್ಗಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್‌ನ ದ್ರಾಸ್, ಕಾಕಸರ, ಬಟಾಲಿಕ್, ತುರ್ತುಕ್ ವಲಯದ 130+ ಎತ್ತರದ ಚೌಕಿಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Hari Paraak Column: ಟೈಟ್‌ ಫಿಟ್ಟಿಂಗ್‌ ಇರೋ ಬಟ್ಟೆ-ಹಾರ್ಡ್‌ ವೇರ್

16000 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಬಂಕರ್ ಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತರು. ಮೇ 3, 1999 ದ್ರಾಸ್‌ನ ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ತಾಶಿ ನಮ್ಗ್ಯಾಲ್ ಮೊದಲು ಈ ನುಗ್ಗುವಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಟ್ಟ. ಶತ್ರು ಬಂದಿzನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ದೆಹಲಿಯನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಆಪರೇಷನ್ ವಿಜಯ್ ಶುರುವಾಯಿತು. ಮೇಲಿನಿಂದ ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯುವ ಯುದ್ಧ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ ಸಾಮಾನ್ಯ ಯುದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಎತ್ತರದ ಯುದ್ಧ High Altitude Warfare. ಪಾಕ್ ಸೈನಿಕರು 18000 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಗುಡ್ಡದ ತುದಿ ಯಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಭಾರತೀಯ ಯೋಧರು ಕೆಳಗಿನಿಂದ 70-80 ಡಿಗ್ರಿ ಕಡಿದಾದ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಹೋಗಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಸಾವು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ = 1000 ಅಡಿ ಆಳಕ್ಕೆ ಬೀಳು. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಹವಾಮಾನದ ಸವಾಲು. ಜೂನ್-ಜುಲೈನಲ್ಲೂ ರಾತ್ರಿ -10 ಡಿಗ್ರಿ ತಾಪಮಾನ. ಆಮ್ಲಜನಕ 50% ಕಡಿಮೆ. ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟ. ಬಂದೂಕು ಹಿಡಿಯಲು ಕೈ ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಮೇಲಿರುವವನಿಗೆ ಅನುಕೂಲ. ಅವನು ಕಲ್ಲು ಉರುಳಿಸಿದರೂ ಕೆಳಗಿರುವವನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಗೆ ಮೇಲೇರಿ ಹೋರಾಡು ಎಂಬ ಆದೇಶವೇ ಇತ್ತು. ಫಿರಂಗಿ, ಬೋ-ರ್ಸ್ ಗನ್‌ನಿಂದ ಗುಡ್ಡ ಸಿಡಿಸಿದರೂ ಶತ್ರು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಯೋಧರು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಎನ್‌ಎಚ್-1 ಹೆದ್ದಾರಿ ಕೈತಪ್ಪಿದರೆ ಲಡಾಖ್ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಇಂಚು ಜಾಗವನ್ನೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸೇನೆಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ.

ವೀರಗಾಥೆಗಳು

ತೋಲೋಲಿಂಗ್ ಶಿಖರ: ಮೇ 28ರಿಂದ ಜೂನ್ 13ರವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. 2 ರಜಪುತಾನ ರೈಫಲ್ಸ್, 1 ನಾಗಾ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ ದಾಳಿ. 16000 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಈ ಶಿಖರ ಪಾಕ್ ಫಿರಂಗಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಇದ್ದಂತೆ. 3 ಸಲ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಫಲ. ನಾಲ್ಕನೇ ಸಲ ಮೇಜರ್ ವಿವೇಕ್ ಗುಪ್ತಾ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಯೋಧರು ರಾತ್ರಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ವಿವೇಕ್ ಗುಪ್ತಾ ವೀರಚಕ್ರ ಪಡೆದರು.

ಟೈಗರ್ ಹಿಲ್ಸ್: ಜುಲೈ 3ರಿಂದ 5ರವರೆಗೆ ಈ ಪರ್ವತದ ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಲು ಹೋರಾಟ ನಡೆಯಿತು. ದ್ರಾಸ್‌ನ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಶಿಖರ ಟೈಗರ್ ಹಿಲ್ಸ್, 16500 ಅಡಿ. ಇದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ದ್ರಾಸ್ ಸುರಕ್ಷಿತ. 8 ಸಿಖ್ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ ಮತ್ತು 18 ಗ್ರೆನೇಡಿಯರ್ಸ್‌ನಿಂದ ರಾತ್ರಿ 11 ಗಂಟೆಗೆ ದಾಳಿ. ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ವಿಕ್ರಮ್ ಬಾತ್ರಾ ಯೇ ದಿಲ್ ಮಾಂಗೆ ಮೋರ್! ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಗುಡ್ಡದ ತುದಿ ತಲುಪಿದರು. ಆದರೆ ಪಕ್ಕದ ಪಾಯಿಂಟ್ 4875 ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಶತ್ರುವಿನ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರು. ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಪರಮವೀರ ಚಕ್ರ. ವಿಕ್ರಮ್ ಬಾತ್ರಾ ಅವರ ಕೊನೆಯ ಪತ್ರ. ಅಮ್ಮ, ನಾನು ಸತ್ತರೆ ಅಳಬೇಡ. ನಾನು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ತಿದ್ದೇನೆ. 24 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗನ ಮಾತು ಕೋಟಿ ಭಾರತೀಯರ ಕಣ್ಣು ತೇವ ಮಾಡಿತು.

ಬಟಾಲಿಕ್ ಸೆಕ್ಟರ್ - ಪಾಯಿಂಟ್ 5100, 4700. 1 ನಾಗಾ, 2 ರಜಪುತಾನ ರೈಫಲ್ಸ್ ಪಡೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿತು. ಮೇಜರ್ ಸೋನು ರಾಮ್ ಚೌಧರಿ, ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಬಲವಾನ್ ಸಿಂಗ್ ವೀರಚಕ್ರ ಪಡೆದರು. ಇಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದ ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಜನ 20-22 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗರು.

527 ಹೆಸರು, 527 ಕಥೆ: ಜುಲೈ 26, 1999ಕ್ಕೆ ಭಾರತ ವಿಜಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು. 527 ಯೋಧರು ಹುತಾತ್ಮರಾದರು. 1300+ ಮಂದಿ ಗಾಯಗೊಂಡರು. 527 ಎಂಬುದು ಅಂಕಿಯಲ್ಲ. 527 ತಾಯಂದಿರ ಮಡಿಲು ಬರಿದಾಯಿತು. 527 ಹೆಂಡತಿಯರ ಸಿಂದೂರ ಅಳಿಸಿತು. 527 ಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಅನಾಥರಾದರು.

ಮರೆಯಬಾರದ ಹೆಸರುಗಳು

ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ವಿಕ್ರಮ್ ಬಾತ್ರಾ, ಶೇರ್ ಶಾ. ಹಿಮಾಚಲದ ಹುಡುಗ. ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಹಸ

ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಮನೋಜ್ ಕುಮಾರ್ ಪಾಂಡೆ- ಖಾಲುಬಾರ್ ಶಿಖರ ವಶಪಡಿಸಿ ಕೊಂಡು ವೀರ ಮರಣ.

ಗ್ರೆನೇಡಿಯರ್ ಯೋಗೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಯಾದವ್, 18 ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಪರಮವೀರ ಚಕ್ರ. 15 ಗುಂಡುಗಳ ಏಟನ್ನು ತಿಂದೂ ಬದುಕಿದ ವೀರ. ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀಡಿದವರು.

ರೈಫಲ್ ಮ್ಯಾನ್ ಸಂಜಯ್ ಕುಮಾರ್, ಖುಕ್ರಿಯಿಂದ (ಹರಿತವಾದ ಚಾಕು) ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಂದು ಶಿಖರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಎಂದೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಾಧನೆ.

ಮೇಜರ್ ರಾಜೇಶ್ ಅಧಿಕಾರಿ, ತೋಲೋಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುತಾತ್ಮ. ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವೆ ನುಗ್ಗಿ ಗೆದ್ದ ಯೋಧ

ದಿಲ್ಲಿಯ ಅಮರ್ ಜವಾನ್ ಜ್ಯೋತಿ ಬಳಿ, ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ ಸ್ಮಾರಕದಲ್ಲಿ ಈ 527 ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಹೆಸರಿನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ತಾಯಿಯ ಅಳುವಿನ ಕಥೆ ಇದೆ.

ಹೆಮ್ಮೆಗೆ 5 ಕಾರಣಗಳು

ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟೆವು. 1999ರಲ್ಲಿ ಪರಮಾಣು ಶಕ್ತಿಯಾದ 2 ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ. ಜಗತ್ತು ಪರಮಾಣು ಯುದ್ಧ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಭಯಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಭಾರತ ಸೀಮಿತ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿ, ಎಲ್‌ಒಸಿ ದಾಟದೆ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾನೂನು ಪಾಲಿಸಿ ಗೆದ್ದಿತು. ಭಾರತ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಜಗತ್ತು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು.

ಭೂಸೇನೆ, ವಾಯುಸೇನೆ, ನೌಕಾಪಡೆ - ಮೂರೂ ಒಂದಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವು. ಮಿರಾಜ-2000 ವಿಮಾನ ಲೇಸರ್ ಬಾಂಬ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಗುಡ್ಡ ಸಿಡಿಸಿತು. ಆಪರೇಷನ್ ಸಫೇದ್ ಸಾಗರ್ ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಜಂಟಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಮಾದರಿ ಇದು.

ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದೇಶ ಒಂದಾಯಿತು. ಸಿನಿಮಾ ಸ್ಟಾರ್, ಉದ್ಯೋಗಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ- ಎಲ್ಲರೂ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ನಿಧಿಗೆ ದೇಣಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಲತಾ ಮಂಗೇಶ್ಕರ್ ಏ ವತನ್ ಏ ವತನ್ ಹಾಡಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಯೋಧನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದೇಶ ತಾಯಿಯಂತೆ ನಿಂತಿತು.

ವಿಕ್ರಮ್ ಬಾತ್ರಾ, ಮನೋಜ್ ಪಾಂಡೆ ಎಲ್ಲರೂ 22-24 ವರ್ಷದ ಯುವಕರು. ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ವನು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಕೋಟಿ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. ಸೇನೆಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಶಾಂತಿಯ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಬೆನ್ನು ತಿವಿಯಿತು. ಭಾರತ ಪ್ರತಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ನಾವು ಶಾಂತಿ ಬಯಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ದುರ್ಬಲರಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಮಾಡಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ವಿಜಯ ಕೇವಲ ಭೂ ಗೆಲುವಲ್ಲ, ಮನೋಬಲದ ಗೆಲುವು.

ಕಾರ್ಗಿಲ್ ನಂತರದ ಪಾಠಗಳು

ಗುಪ್ತಚರ ವೈಫಲ್ಯ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು, ಪಾಕ್ ನುಗ್ಗುವಿಕೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ Kargil Review Committee ರಚನೆಯಾಯಿತು. RAW, IB ಬಲಪಡಿಸಲಾಯಿತು.

ಎತ್ತರದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ, ಹಿಮಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಲು ವಿಶೇಷ ಬೂಟು, ಬಟ್ಟೆ, ಫಿರಂಗಿ ಬೇಕು. ಕಾರ್ಗಿಲ್ ನಂತರ ಶೀತ ಪ್ರದೇಶದ ಸೇನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ, ತರಬೇತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಕ್ತಿ NDTV, Aaj Tak ನಂತಹ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು ಯುದ್ಧದ ಲೈವ್ ವರದಿ ಮಾಡಿದವು. ಜನರಿಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಮಾಧ್ಯಮ + ಸೇನೆ + ಜನ ಸೇರಿದರೆ ಯಾವ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ಸೋಲಿಸ ಬಹುದು ಎಂಬ ಪಾಠ.

ಮಲಗಿದ ಸಿಂಹ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಕವಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಭಾರತ ಮಲಗಿದ ಸಿಂಹ. ಕಾರ್ಗಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಸಿಂಹದ ಬಾಲ ತುಳಿದರು. ಸಿಂಹ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು, ಘರ್ಜಿಸಿತು, ಗೆದ್ದಿತು. ಜುಲೈ 26 ಕೇವಲ ರಜೆಯ ದಿನ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರತಿeಯ ದಿನ. ನಾವು ಯೋಧರ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಮದುವೆ, ಮೊಬೈಲ್ ಹುಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಬಾರದು. ವಿಕ್ರಮ್ ಬಾತ್ರಾ ಅವರ ತಾಯಿ ಕಮಲ್ ಕಾಂತ ಬಾತ್ರಾ ಹೇಳಿದ ಮಾತು: ನನ್ನ ಮಗ ಸತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವನು 140 ಕೋಟಿ ಭಾರತೀಯರ ಹೃದಯ ದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ರಕ್ತದಿಂದ ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ನಮ್ಮ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಜೈ ಹಿಂದ್. ಇಂದೂ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿ ಯೋಧನಿಗೆ ಸಲಾಂ.