Roopa Gururaj Column: ಸೂರ್ಯನ ಅತಿಯಾದ ತೇಜಸ್ಸು ದಿವ್ಯಾಯುಧಗಳಾದ ಬಗೆ

ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಾತು

ವಿಶ್ವದ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ದಿವ್ಯಾಯುಧಗಳ ಉಗಮದ ಹಿಂದೆ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಥೆಯಿದೆ. ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಶಿವಪುರಾಣ ಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿರುವ ಈ ಕಥೆ, ಕೇವಲ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನವಲ್ಲ.

ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಕೇತ ವಾಗಿ ನಮಗೆ ಪಾಠವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಶಿಲ್ಪಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಮಗಳಾದ ‘ಸಂಜ್ಞಾ’ ಳನ್ನು ಸೂರ್ಯ ದೇವನಿಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯದೇವನು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ ಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಶಾಖ ಮತ್ತು ಕುರುಡು ಮಾಡುವಂತಹ ಪ್ರಖರತೆ ಯನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಜ್ಞಾಳಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪತಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಿನ ದಿನವೂ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಮಗಳ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಕಂಡು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಮನನೊಂದನು. ಇದಕ್ಕೆ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು, ನೇರವಾಗಿ ಸೂರ್ಯದೇವನ ಬಳಿಗೆ ನಡೆದು, ಜಗತ್ತಿನ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಜ್ಞಾಳ ನೆಮ್ಮದಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ವನ್ನು ನನಗೆ ದಾನ ಮಾಡು ಎಂದು ಕೋರಿ ದನು. ಜಗತ್ತಿನ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಸೂರ್ಯದೇವನು ಇದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿದನು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Roopa Gururaj Column: ತೊಗಲುಗೊಂಬೆಯಾಟಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದ ತಾಯಿ ಭೀಮವ್ವಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯವಾದ ಕಲ್ಪತಕ್ಷ ಯಂತ್ರದ (Lathe) ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ಯುಗ್ರವಾದ ಶಾಖ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೆತ್ತಿ ತೆಗೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕೆತ್ತಿ ಸವೆಯುವಾಗ, ಅದರಿಂದ ಜಲಾವೃತವಾದ ಕೆಂಡದಂತಹ, ದಿವ್ಯವಾದ ಚಿನ್ನದ ರಶ್ಮಿಯ ಧೂಳು ಕೆಳಗೆ ಉದುರತೊಡಗಿತು. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸೌರಶಕ್ತಿ ಅದಾಗಿತ್ತು. ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಆ ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂ ಕತೆಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನೇ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲ ದಿವ್ಯಾ ಯುಧಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

ಆ ಸೌರ ಧೂಳಿನ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗದಿಂದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ‘ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ’ವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ದನು. ನೂರಾರು ಮೊನಚಾದ ಅಂಚುಗಳುಳ್ಳ, ಸದಾ ಚಲಿಸುವ ಈ ಚಕ್ರವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಅಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಅದೇ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಮೂರು ಕವಲುಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ‘ತ್ರಿಶೂಲ’ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಲಯಕಾರಕನಾದ ದೇವದೇವ ಮಹಾ ದೇವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.

ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ಕುಬೇರನ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನ ಶಕೃತಯ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಈ ಪುರಾಣ ಕಥೆಯು ಕೇವಲ ಆಯುಧಗಳ ಹುಟ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುವು ದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿದೆ. ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ ‘ಕಾಲಚಕ್ರದಂತೆ’ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಸಂಕೇತ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿಖರತೆಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ಇದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿಶೂಲ, ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ, ಭವಿಷ್ಯತ್ ಎಂಬ ತ್ರಿಕಾಲಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಎಂಬ ತ್ರಿಗುಣಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸಂಕೇತ. ಶಿವನು ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರು ವುದು ಎಂದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ ರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಸೂರ್ಯನ ಅತಿಯಾದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಕೆತ್ತಿ ಹೇಗೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತ ವಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ಕೂಡ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅತಿಯಾದ ಕ್ರೋಧ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮಿತಿಮೀರಿದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ ಕೆತ್ತಬೇಕು. ಆ ಅತಿಯಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತಂದಾಗ ಮಾತ್ರ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಧರ್ಮ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅತಿಯಾದರೆ ಅಮೃತವೂ ಕೂಡ ವಿಷವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಗಂಡ- ಹೆಂಡತಿಯರಲ್ಲಿ ಯಾರ ವರ್ಚಸ್ಸು ಅತಿಯಾದರೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಅದು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ, ದಾಂಪತ್ಯ ಸಾಮ ರಸ್ಯಕ್ಕೆ ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳು ವುದು ಪತಿ-ಪತ್ನಿ ಇಬ್ಬರ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ನಾವು ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಬೆಳಗಬೇಕು ನಿಜ. ಆದರೆ, ಆ ಬೆಳಕು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಸುಡಬಾರದು. ಅದು ಅವರಿಗೂ ದಾರಿ ತೋರುವ ದೀಪವಾಗಬೇಕು ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅರ್ಥ.